1990

1990, januari, Pegase

In navolging van, vooral buitenlandse touroperators, lanceerde Sunsnacks haar up-market merk, Pegase. Het ging hier dus niet om een aparte vennootschap maar om een merk.

1990, 12 januari, Air France

Air France slorpte zowel haar dochtermaatschappij, Air Inter (binnenlandse vluchten), als haar concurrent, UTA (Union de Transports Aérien) op. Deze laatste was de belangrijkste intercontinentale luchtvaartmaatschappij van Frankrijk, gesticht in 1963 en gecontroleerd door de familie Cyprien Fabre (scheepvaart). Deze maatschappij had een sterke positie in Afrika (aandeelhouder van Air Afrique) en Polynesië (monopolie op Tahiti).

1990, 14 januari, Sunair

Rudolf Vanmoerkerke (1924-2014) richtte zich via de televisiezenders VTM en RTL, zowel tot de reisagenten als het grote publiek. Niemand heeft hem deze stunt ooit nagedaan.

1990, 18 januari, VVR

De VVR aanvaardde volgende nieuwe leden: (2019) Action, Brasschaat
(1591) British Reservation Center, Brussel – (1461) Camino, Hasselt – (3231, 1999) (*) De Durme Reizen, Lokeren – (1917) Fito Tours, Hasselt – (1541) (*) Flandria Cars, Langemark – (1593) Grundstad Maritime Overseas Travel, Antwerpen.

(1257) Ghent Travel Bureau pvba, Gent, gesticht op 1 oktober 1971 door Andre Peperstraete (1924-2006, zie 00.06.1974). In 1997 droeg hij het reisbureau over aan zijn zoon, Patrick, die er een potje van maakte en het doorverkocht aan een argeloze investeerder (Hilde Nicassi) die op 25 januari 2007 het faillissement aanvroeg.

(1597) Het Reisbureau D & P, Gent – (1421) Leieland, Kortrijk – (1585) Mausair, De Haan – (2037) (*) MGV-Travel, Steenokkerzeel.

(1405) Pieters Reizen pvba, Brussel, gesticht op 19 maart 1977 door Marcel Pieters, een oudgediende van het vroeger failliet gegane Caro Travel, en zijn echtgenote Lydie De Dycker (°1948). In 2003 werd dit, vooral in begeleide groepsreizen gespecialiseerd reisbureau, overgenomen door Samuel Cloetens, Didier Degreve en Dominique Tassart, allen betrokken bij het in 1997 opgerichte autocarbedrijf, Sam Tours. Men belastte An Nefroot (°1970) met het dagelijks bestuur.

(1577) Sabri, Bornem – – (1583) Te Voet, Antwerpen – (1573) Time Share, Gent.

1990, 31 januari, Technisch Comité

Minister voor cultuur en toerisme, Patrick Dewael (°1955) stelde het tweede (Vlaams) technisch comité samen.

Leden (de werkgever en de vereniging die men vertegenwoordigt, tussen haakjes): Marcel Albertyn (1938-2023, FIT) – C.Ardies (BBL Travel, BTO) (zie nota 1) – Gerard Brackx (1931-2011, Jetair-ABTO) – Jan Cauberghs (°1953, BTO, American Express, zie nota 2) – Piet Daels (1930-1994, D&D Reizen-VVR) Guido Gielens (1931-2011, Fiesta Reizen-VVR) – Luc Glorieux (°1942, BAAV) – Ludo Huybrechts (*1937, Huybrechts Reizen-BTO) – Monique Perpete (°1938, Palace Tours-VVR) – Didier Ramoudt (°1949, Ramoudt Tours, BAAV) – Walter Raspoet (°1942, Wirtz Reizen-VVR) – Robert Sercu (1924-2008, Sercu Reizen-FBAA) – Philippe Hector Van Biesen (1939-1991, L’Epervier-BTO) – Laurence Van Poucke (°1948, Wagonlits Travel, BTO, zie nota 3) – Robrecht Willaert (°1944, VTB).

Wat betreft de achtergronden van deze benoemingen: zie 10.12.1985 biografie van Patrick Dewael.

Dezelfde dag werd ook de nieuwe raad van bestuur van het Vlaams Commissariaat Generaal voor Toerisme samengesteld met: Rudolf Vanmoerkerke (1924-2014), voor de gelegenheid als VLD gekwalificeerd, als voorzitter. Leden: J. Claeys (SP, schepen voor toerisme Antwerpen) – Roger Claeys (CVP-ACW) (zie nota 4) – Karel De Meulemeester (°1932, VTB, voor de gelegenheid VU – Frans Janssens (1927-2009, ACW-CVP) – Ludo Moncet (1946-2018, PVV, toen toerisme schepen, Blankenberge, later burgemeester) – R. Leuns (NCMV, CVP) – Fernand Peuteman (1932-2002, SP, voorzitter Westoerisme, bestendig afgevaardigde) – Piet Van Couwenberghe (1942-2021, ACW-CVP) – André Vandenbroucke (1928-2007, SP-ABVV)

Werden niet meer benoemd: Carlos Van Raefelghem (1925-1991, Sabena) – Luc Glorieux (°1942, BAAV) – J. Claessens (Horeca) – Philippe Hector Van Biesen (1939-1991, L’Epervier, UPAV-BBR).

1990, 12 februari, Automatisering

Voor het eerst werd een kwaliteitslabel aan een computerprogramma voor reisbureaus toegekend. Het ging naar het programma Voucher van Computer Support.

1990, april, Purperen Kemel

Aangezien de VVR niets (meer) te verwachten had van minister Patrick Dewael (°1955) werd hem de Purperen Kemel toegekend voor zijn zwak tot onbestaand toerisme beleid.

1990, 6 april, Technisch comité

Een coalitie van ABTO, BAAV, VVR en VTB koos Luc Glorieux (°1942, toen BAAV) tot voorzitter van het technisch comité. Tegenkandidaat was Ludo Huybrechts (°1937, BTO). Glorieux werd met 8 van de 15 stemmen verkozen. Hij bracht in zijn maidenspeech uitgebreid hulde aan de vorige voorzitter (Antoon Van Eeckhout). Tevens werden Gerard Brackx (1931-2011, 10 stemmen), Piet Daels (1930-1994, 11), Guido Gielens (1931-2011, 13), Didier Ramoudt (°1949, 15), Robert Sercu (1924-2006, 14) en Robrecht Willaert (°1944, 12) voorgedragen voor de Adviesraad voor toerisme.

De VVR stuurde deze voorzittersverkiezing en als compensatie werd Van Eeckhout op voorstel van Glorieux op 10 mei 1990 met 8 stemmen voor en 4 onthoudingen tot permanent deskundige aangesteld van het Comité. Deze samenwerking liep na na korte tijd mis, enerzijds omdat Glorieux koos voor de FBAA (hij liet zich later door deze vereniging inkopen), anderzijds omdat hij weigerde een aantal adviezen van Van Eeckhout te volgen (onder meer betreffende het dossier TC Travel).

In dezelfde vergadering werden volgende vergunningen goedgekeurd (cursief niet meer actief als reisbureau – *wordt VVR lid).

(1148, 1455) L’Epervier-Europabus n.v., Brussel, later Antwerpen, in 1948 gesticht door de Mechelse familie Marien. In 1954 kwam Philippe Hector Van Biesen (1939-1991) in dienst en klom op tot algemeen directeur en bestuurder. De Franstalige vergunning werd dus omgezet in een Vlaamse maar na het overlijden van Philippe Hector ging het bergaf. De Nederlander Louis Frankenhuis (°1950) kocht het in 1995 maar vereffende het op 25 april 2004. Een andere vennootschap, Europabus n.v. ging op 18 september 2001 failliet. Deze gebruikte blijkbaar, ten onrechte, hetzelfde vergunningsnummer als L’Epervier.

(2199) *Gent Incoming Promotions Excursions and Congresses, GIPEC cv, Gent, gesticht op 24 maart door Maurice Sterckx (°Gent 1947) en Anne Van den Abeele (°Gent 1957, ex-Havas). Van de oorspronkelijke doelstelling (incoming en congresorganisatie) is nooit veel in huis gekomen en voor het overige bleek men niet opgewassen tegen de keiharde concurrentie die er in het Gentse heerst. Men ging in oktober 1996 failliet.

(3275, 1487) P. *Heyvaert-Pierre Cars pvba, Merchtem, gesticht op 25 januari 1974 door Frans Heyvaert (°1938). In 1996 werd het bedrijf overgenomen door Reizen Antoine (thans Rantour) en nam Kurt Rollier de leiding. Men stopte de reisbureau-activiteiten in 2002 maar de vennootschap bestaat nog §2024).

(3407, 1471) K. *Linsen & Zoon n.v., Lommel, gesticht op 4 april 1969 gesticht door Charles Linsen (1921-2003) onder de naam pvba Charel Linsen en Zoon-Benelux Cars. De reistraditie van de familie Linsen gaat echter terug tot 1775 toen Hendrik Linsen in Lommel optrad als karvoerder. In 1990 werd de C-vergunning omgezet in een A onder Willy Linsen die in 2007 werd opgevolgd door Heidi Linden (°1969). Ook Werner Linsen is actief in het bedrijf.

(3533, 5249) *Mariaburg Cars bvba, Ekeren, gesticht op 23 november 1981 door Jos Van Horebeek (1919-1990) als autocarbedrijf. Hij was voorheen actief bij Pam Vermeulen (1948-1954) en Belga Touring. In 1993 werd het bedrijf overgenomen door Carlos Sneppe, Marie José D’Hert, Ludociva Van Tillo en Linda Taeymans (ex Alexander Behr 1977-1993), deze laatste nam het dagelijks bestuur waar. In 1996 verdwenen Taeymans, D’Hert en Van Tillo uit het bestuur en kwam Senbta Kiebooms (°1970, ex Alexander Behr 1990-1993) in de plaats. Begin 1999 werd de vergunning ingetrokken en op 3 juni 1999 volgde het faillissement.

(3343, 1469) *Muylaert Arthur pvba, (later Muylaert n.v.), Haaltert-Denderrhoutem, gesticht op 16 december 1965 door Arthur Muylaert (1906-1966), die al sedert 1930 actief was als autocarist. Hij werd opgevolgd door zijn zoon Willy en diens echtgenote Murée Vermeiren (1941-2021). Daarna kwam zijn dochter Veerrle (°1967, master handels- en financiële wetenschappen) die al sedert 1993 actief was in het bedrijf. De C-vergunning werd verkregen in 1985. In juli 2019 werd de reisbureau erkenning ingeleverd en zou Veerle Muylaert een eenmanszaak opstarten. De vennootschap bestaat nog (2024).

(1433) *Sfinx Reizen, bvba, Belsele, werd op 9 februari 1990 gesticht door Betsy Vercauteren (°1949, ex Reizen De Cauwer). Sedert 1994 was haar zoon Jan Vanderveken (°1971) ook actief in het bedrijf en nam er later de leiding over. Totaal onverwacht legde men eind 2018 de boeken neer. Het faillissement werd op 31 decembver van hetzelfde jaar uitgesproken.

1990, mei, Prijs Jan Van Eeckhout

De IV^de Prijs Jan Van Eeckhout voor een proefschrift in verband met de reissector werd toegekend aan Hilde Theunissen studente aan het Hoger Rijksinstituut voor toerisme van Hasselt voor haar proefschrift; Toeristische evaluatie van de Tempeliers in België.

1990, 10 mei, vergunningen

Het VCGT kende volgende vergunningen toe: (cursief niet meer actief als reisbureau – *wordt VVR lid):

(1256, 1599) *Immotour nv, Brussel (1990: Oostende) gesticht in 1958 onder impuls van Bob De Meutter (11927-2017) door dezelfde reisbureaus die ook het toenmalige Airtour controleerden. Het viel echter buiten het faillissement (1980) van de Airtour/ Intop groep maar werd in 1990 overgenomen door de Sun Groep van Rudolf Vanmoerkerke (1924-2014). Dit hield in dat de Franstalige vergunning moest worden omgevormd naar een Vlaamse. Vanmoerkerke handhaafde de directeur, Jozef Van Damme (ex Airtour 1958-1974, daarna bij Immotour). Ook enkele originele aandeelhouders (Touring Club, Epervier) bleven in het bestuur. Op 19 oktober 1993 ging men ion vereffening;

(1016, 1721) Railtour c.v. Brussel (1990: Oostende), gesticht op 13 september 1956 als pvba onder impuls van Bob De Meutter (1927-2017, De Zwaluwen) door dezelfde groep reisbureaus die ook het toenmalige Airtour controleerden. Hetzelfde jaar werd de cv omgevormd tot een nv maar op 28 april 1976 werd het opnieuw een cv. In 1999 veranderde men de rechtsvorm nog maar eens in een n.v.. Railtour viel buiten het faillissement van de Airtour/Intop groep (1980) maar werd in 1990 overgenomen door de Sun Groep vzan Rudolf Vanmoerkerke (21924-2014). Dit hield in dat de Franstalige vergunning moest worden omgevormd naar een Vlaamse. Vanmoerkerke handhaafde enkele vroegere bestuurders o.a. Ludo Huybrechts (°1937) en de bestuurders van de NMBS (Etienne Schouppe °1942, , de heer Page, Leo Pardon °1942) maar belaste Danny Schepens met het dagelijks bestuur. Eind 1996 achtte Vanmoerkeke het echter voor bekeken en droeg hij de aandelen van Railtour die in het bezit waren Sun Groep over aan de NMBS. Pardon werd voorzitter van de raad van bestuur en Daniel Desnijder (°1950, master economische wetenschappen, actief bij de NMBS sedert 1975) werd CEO. Railtour exploiteerde ook het merk Rail1. Eind 2021 leverde men de reisbureau-erkenning in en op 25 februari 2022 volgde de vereffening door fusie.

1990, 17 mei, VVR versus FIT

De raad van bestuur van de VVR besliste om zich terug te trekken uit de FTI/FIT (Federatie Toeristische Industrie-Federation Industrie Touristique) en het bestaansrecht van deze Federatie voor de rechtbank aan te vechten. In 2000 viel de definitieve uitspraak voor het hof van beroep. De eis van de VVR tot ontbinding van de FIT werd afgewezen. Dit gaf aanleiding tot een statuutwijziging bij de VVR, waarbij zij zich omvormde tot een soort Federatie maar onder de koepel van één vzw-rechtspersoon maar met verschillende colleges die apart optraden.

1990, 17 mei, UPAV

Jacques Solé (1937-2011, Eole, ACI, Uniclam) volgde de laatste federale voorzitter, Christophe Wirtz (1927-2014), op. Het bestuur bestond verder uit Réné de Meurers (1920-2005, Voyages Cuvelier, ondervoorzitter – André Delfosse (1930-2006, -Airbeach, penningmeester – Jean Claude Couchard (XL Travelco- – Edith Urmetz (Intertour) – Jean-Philippe Cuvelier (°1957, Service Voyages) – Jean Helft (°1935, Baes Voyages – Daniel Geerts (Air Travel Company) – (+) Walter Pauwels (Copine Voyages – Jean Haneffe (1920-2018, Sport & Culture – Catherine Venicie (Tulipe Voyages).

1990, 17 mei, nieuwe VVR leden

De VVR aanvaardde volgende leden:

(1311) Arku Reizen Zaventem – (1089) Bestflight, Wilrijk – (1001) De Trekvogel, Turnhout.

(1799) Groep S, pvba, Mol, gesticht op 10 januari 1984 door Johan Staes die ook actief is in de verkoop van sportartikelen. Men is gespecialiseerd in wintersportreizen.

(1849) Emiel Nuyens – Autocars Excelsior nv, Willebroek, gesticht in 1922 door Emiel Nuyens (1901-1973) als eenmans-autocarbedrijf en op 7 mei 1948 omgevormd tot een nv. Zijn zoon Joseph zette het bedrijf verder en in 1991 kwam Lucien (°1955, sedert 1983 actief) aan boord. In 1998 werd het bedrijf overgenomen door de Groep Cannaerts (o.a. ook bij Duerinckx Reizen en Uniglobe actionaris) maar dit eindigde met het faillissement van Nuyens-Excelsior op 13 februari 2003. Lucien Nuyens had het bedrijf in januari 2000 al verlaten.

(1075) Raptim België nv, Brussel, werd opgericht op 28 december 1965 in opvolging van een vzw die in 1949 door paters /missionarissen werd gesticht en die instond voor de verplaatsingen van hun leden-paters. Ook in andere landen werden Rapids opgericht waarvan er nog een aantal operationeel zijn. De Belgische directeur Orali Prinsen lag aan de basis van de aan-sluiting bij de VVR. In 1996 werd het handelsfonds verkocht aan Wagonlits en in maart 2002 ging men in vereffening.

(1563) Travel Blanco., Blankenberge – (3015, 5091) Reisbureau Verdonk Cars, Lommel.

1990, juni, VCGT

Het VCGT formuleerde, niet voor het laatste, een juridisch foutief standpunt. Men stelde dat een general sales agent geen vergunning behoefde. Dit werd later, door enkele door de VVR uitgelokte vonnissen, tegengesproken.

1990, 13 juni, Reiscontractenwet

De Raad van de Europese Unie vaardigde een Richtlijn uit betreffende pakketreizen met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten. Dit vormde de aanzet tot de reiscontractenwetten in de Europese Lidstaten.

1990, 15 juni, TC Travel

Stichting van de bvba TC Travel die een belangrijk hoofdstuk scheef van de duistere kant van de geschiedenis van onze Vlaamse reiswereld. Het betrof één van de grootste faillissementen in de Vlaamse/Belgische reiswereld .

Het begon met de nv Turilis International (zie ook 21.12.1989), gesticht op 5 december 1987 door de textielhandelaar Frans Lambrechts (1940-2005) ter ondersteuning van het hotelproject dat zijn drie zonen in Hurghada/Egypte wilden opzetten. (zie nota 5). Een zekere Jacky Aernoudt (°1952) was er verkoopdirecteur. Turilis trad op als een illegaal reisbureau (zie nota 6) die zich vooral op de directe verkoop richtte, maar parallel werd er op 15 juni 1990 de c.v. (1501) All Always Turilus gesticht door de vriendin van Aernoudt, Hermine Gys (°Dessel 1949) en haar kinderen met een kapitaal van 12.500 €. Deze vennootschap nam later de naam T(hree) C(orners) Travel aan.

De benaming TC Travel was eigenlijk de afkorting van Three Corners Travel, want men wenste op te treden als de touroperator van en voor deze (West) Vlaamse/Egyptische hotelketen. De fondsen die bestemd waren voor de stichting van TC Travel, 62.500 €, waarvan 12.500 € werden gebruikt voor het kapitaal en 50.000 € voor de borg ten gunste van Toerisme Vlaanderen, waren afkomstig van een Belgische bankrekening van de Three Corner Hotels waarop Hermine Gys volmacht had. Maar Aernoudt drukte het bedrag meteen achterover en beweerde dat het om zijn ontslagvergoeding als sales manager van de hotelketen ging. Lambrechts heeft daar nooit officieel op gereageerd, vermoedelijk omdat Aernoudt hem afdreigde met informatie over de financiële kunstgrepen die er werden toegepast

Jacky Gabriël Aernoudt

Jacky Gabriël Aernoudt werd geboren in Roeselare op 30 maart 1952 en kwam voor het eerst in de belangstelling als een niet onverdienstelijk speler bij FC Roeselare. Een carrière als schoorsteenveger (veel schoorstenen maar weinig vegen) bood hem slechts een beperkte arbeidsvreugde zodat hij overschakelde op de grootschalige meubelverkoop. Om zijn publiciteit te ondersteunen richtte hij in 1983 een profwielerploeg op met als boegbeeld Eric Vanderaerden (°1962, zie nota 7). Maar ook dit bedrijf ging frauduleus failliet met zo een 8,5 miljoen € aan schulden.

Maar Jacky was een bezig baasje. In Lichtervelde begon hij een tapijtenhandel en toen dit ook geen succes werd, zette hij in Roeselare een zaak op gespecialiseerd in de verkoop van goederen uit faillissementen. Op dit vlak had hij immers een ruime ervaring! Niet genoeg om te verhinderen dat ook dit bedrijf op de fles ging.

De formule van TC Travel was eenvoudig: een redelijke kwaliteit tegen dumpingprijzen met het oog op grote omzetten en grote aantallen passagiers en met als enig doel om onderweg zoveel mogelijk fondsen te laten verdwijnen. Een probaat middel hiervoor was de truc met de visakosten, vooral voor Egypte. De vennootschap kocht en betaalde de visazegels, maar Aernoudt en Gys incasseerden persoonlijk bij het vertrek en soms op het vliegtuig zelf, deze kosten cash bij de klanten (meestal 25 $ per persoon). Dit bedrag ging dan rechtstreeks in de pocket van Aernoudt. Gys werd dan bedacht met een Vuiton of Hermes handtas of wat zakgeld voor de kinderen.

Men heeft zich afgevraagd hoe het mogelijk was dat een in de reissector totaal onervaren oplichter ooit in staat was in zo een korte tijd een dergelijk bedrijf uit te bouwen. Het antwoord is eenvoudig: branie, scrupuleloosheid en geluk. Aernoudt trad alle regels van behoorlijke (reis)organisatie met de voeten. Voor- of nacalculatie waren voor hem onbekende begrippen, risicobeheersing vormde geen enkel probleem, want hij was toch niet van plan om zijn verbintenissen na te komen.

Zijn toverformule bestond er in: eerst verkopen, daarna kopen, ondertussen graaien! Dit hield in dat men eerst de brochure, met dumpingprijzen op de markt bracht en daarna – met de door de klant betaalde voorschotten -inkocht. Geluk speelde hier een grote rol, want kort na de stichting van TC Travel brak de eerste Golfoorlog uit, en in Egypte, Mexico en Thailand werd elke inkoper van hotelbedden met vlag en wimpel ingehaald.

Ik vermoed dat Aernoudt bij TC Travel in anderhalf jaar zo een 800.000 € verduisterde. Waar dit geld gebleven is, weet alleen hijzelf. De hypothese dat het geld, dat in de eindfase van het faillissement door Leifer en Waldman werden opgehoest (zie verder) uit deze bron afkomstig zou zijn, is aanvaardbaar.

Ik heb Aernoudt slechts drie maal persoonlijk ontmoet en telkens was het gesprek – vooral voor hem – niet prettig. Daarnaast had ik hem een aantal keren aan de telefoon en daar was het eenrichtingsverkeer, uitgaande van Aernoudt, vol met beledigingen tot doodsbedreigingen toe.

Aernoudt was een manipulator die de hebzucht van de consument op een meesterlijke manier exploiteerde. Hij was niet alleen een recidivist-oplichter maar een extreem verdorven egoïst zowel in zijn zakelijke contacten als in zijn privé leven. Op het commerciële vlak had Aernoudt ontdekt – en ging er zelfs prat op – dat de wereld wil bedrogen worden en hij besliste dan ook om deze ondankbare taak op zich te nemen. De riante levensstijl die hij er op nahield (zie nota 8) was in zijn verwrongen geest – hiervoor slechts een geringe compensatie.

Op 24 februari 1993 legde de vriendin van Aernoudt (Gys) de boeken van TC Travel neer., die ondertussen haar naam had gewijzigd in Travel Jump. Gys en Aernoudt doken later opnieuw op. Bij Albatros en bij Abba Travel (zie verder) en later bij Aquasun (van Willy Van Walleghem °1938) verscheen Gys als hoofd van de reservaties en Aernoudt was actief als consultant in Egypte en Gambia

In het dossier Abba Travel verbleef Aernoudt van 9 mei tot 8 juli 1997 in de Leuvense gevangenis maar het verhaal deed de ronde dat de directie aandrong om hem vrij te laten omdat er een gebrek aan cipiers dreigde te ontstaan . Hij zou zijn bewakers stelselmatig reizen hebben verkocht. Uiteindelijk werd hij in deze zaak op 8 juni 2004 veroordeeld tot 15 maanden met uitstel.

Op 6 februari 2006 stichtte Aernoudt samen met Stefaan Desplentere (°1978), zijn zoon Bart Aernoudt (°Roeselare 1979) en zijn Egyptische vriendin Antira Goma-Deify (°Giza 1971) de bvba AD-Ventures. Het betrof hier een consultancy vennootschap. Op 29 november 2010 promoveerde Aernoudt van aandeelhouder naar zaakvoerder en werd Desplentere bedankt voor zijn diensten. Op 26 juni 2018 ging ook deze vennootschap failliet.

Op 14 april 2008 stichtte Aernoudt, samen met zijn zoon Bart en zijn vriendin Annira de bvba Jambaana, die zich in haar KBO-inschrijving profileerde als reisbureau n reisorganisator. Wij ontdekten die echter slechts begin 2017. Na een dreiging met dagvaarding werd deze (illegale) omschrijving in juni 2017 weggehaald. Het eigen vermogen bedroeg voor het boekjaar 2014/2015 64.000 € negatief!

Maar hij kan niet stoppen en ook niet gestopt worden! Op 15 juli 2019 stichtte hij in Ternat de Ozay Group Belgium bv, met een kapitaal van 10.000 €. Bestuurders waren: de Turk Alper Ozay (°1987, in 2024 vervangen door Marawan Aernoudt), en Jacky Aernoudt. Men verhuisde in 2020 naar Evergem en in 2024 naar Oostende. Hoofdactiviteit is de verkoop van gerecycleerde matrassen, maar men exploiteert ook een vergaderzaal (’t Werkpaard). zoon van ere zoon van Jacky

EN VERDER MET TC TRAVEL

Op 26 juli 1990 kreeg TC Travel, tot verbazing van velen, vrijwel onmiddellijk een vergunning van reisbureau-touroperator van het VCGT. Ondanks het feit dat de VVR hen had ingelicht over de achtergronden van TC Travel, beperkte men zich tot een admini-stratief onderzoek. Noch de zaakvoerder-aanvrager (Gys), noch de persoon belast met het dagelijks bestuur (Paul Dexters, °1953, zie nota 9) werden ondervraagd over bijv: het voorbarig starten van de verkoop, de relatie met Turilis, de betrokkenheid van het Three Corners hotel, de rol van Aernoudt, enz.

Patrick Schollaert (°SintTruiden 1960), een gewezen medewerker van TC Travel (later betrokken bij Baccara Travel en Xenia Tours), bracht later klaarheid in deze zaak. Hij gaf een verklaring voor de snelle aflevering van de vergunning van TC Travel en verwees, zonder schroom, naar zijn eigen rol bij de tussenkomst van het Kabinet van Gemeenschapsminister voor Cultuur, Patrick Dewael (°1955, VLD) en de hulp van adjunct-commissaris generaal voor toerisme, Alfons Mouling (°1942).

In 1991 werd de cv TC Travel gefuseerd met Allways Turilis nv. Hiertoe werden, met medewerking van een creatieve bedrijfsrevisor, winsten omgezet in kapitaal, zodat TC Travel over een kapitaal van 62.000 € beschikte. De raad van bestuur bestond voortaan uit: Hermine Gys, haar zoon Geert Lauwen en Frans Vanhoof. Als commercieel directeur werd de gewezen reisagent, Lieven Van Parijs °1942 aangeworven (zie nota 10).

Met de medewerking van de Sun Groep (Air Belgium), die hielp het imago van TC Travel op te poetsen en een aantal reisagenten, groeide het bedrijf, zodat men niet alleen naar een prestigieus gebouw in Heverlee verhuisde, maar ook het aantal medewerkers en (geleasde) bedrijfswagens nam toe. De omzet overschreed 25 miljoen €.

Naarmate de omzet steeg, namen echter ook de problemen toe. Op 19 oktober 1992 stelde men, in het vooruitzicht van een kapitaalsverhoging, een nieuwe raad van bestuur samen. De leden waren: Gijs, Frans Vanhoof (zie nota 11) Paul Bloemen, Luc Demuynck (zie nota 12) , Aernoudt, Dexters en Van Parijs. Het was echter te laat.

Op de Belgian Travel Fair dwaalden directieleden van Isis Travel en Pharaon Travel (de DMC’s van TC Travel in Egypte), rond met de boodschap dat als de touroperator niet gauw met geld over de brug kwam, er een en ander zou gebeuren. Deze heren bleken in het bezit van ongedekte cheques van Aernoudt voor een bedrag van 800.000 $. Men greep dan ook naar het ultieme middel van de meeste vennootschappen in nood: de vereffening.

Op 17 december 1992 acteerde Notaris Depuydt te Brussel deze beslissing. Gys werd tot vereffenaar aangesteld. De in vereffeningstelling betekende echter niet dat de leveranciers verplicht waren te leveren. De meesten weigerden diensten te verlenen zonder betaling en zelfs (in het geval van Air Belgium) zonder aanzuivering van de vroegere schulden.

De nieuwe bestuurders stemden echter enthousiast in met de vereffening. Zij dachten hierdoor hun verantwoordelijkheid te ontlopen (zij waren slechts in functie van 19 oktober tot 12 december 1992), de schuldeisers te blokkeren en tenslotte af te geraken van de voornaamste schuldige voor het falen en de slechte naam van TC Travel (Aernoudt). Zij betaalden 20.000 € aan Gys voor de waardeloze bvba De Wereldreiziger (zie nota 13), die men omdoopte tot TC International en overbracht naar de zetel van TC Travel te Heverlee.

Toen men vaststelde dat de schulden ver het kapitaal overtroffen en er geen vergunning op korte termijn kwam en daarenboven de overdracht van het handelsfonds van TC Travel niet mogelijk was, werd de bvba gedumpt en dook er een nieuwe naam op: Palm Beach International Travel. Deze nieuwe touroperator, die vanzelfsprekend geen vergunning had, zou in samenwerking met Isis Travel (de vroegere Egyptische agent van TC Travel) het Egypte-programma verder zetten. De leiding zou berusten bij Van Parijs, het dagelijks bestuur bij Monique Vanquickelberghe , °1945, (zie nota 14).

Op 21 december 1992, verscheen echter een nieuwe figuur op het toneel: de Joods-Brits-Amerikaanse reisagent van Belgische afkomst, Zalmen-Leib Waldman. Aernoudt zou tijdens de voorbereiding tot het oprichten van een Amerikaanse TC Travel (sic!), deze reisagent hebben ontmoet.

Waldman verklaarde: beschaamd te zijn wat met de klanten van TC Travel was gebeurd en iedereen te zullen vergoeden die schade had geleden. Hij zou hiervoor onmiddellijk 400.000 € ter beschikking stellen, maar dit bedrag werd nooit gestort. Naast Waldman verscheen ook nog een andere figuur, een zekere Eimellech Leifer, een Joods-Antwerpse zakenman met een reputatie van alles nogal groot te zien, aangevuld met een verleden in de reissector (zie nota 15). Zowel Waldman als Leifer waren orthodoxe Joden en boezemden op die manier vertrouwen in.

Op 13 januari 1993 verhing men opnieuw de bordjes. Waldman distantieerde zich van Aernoudt. Tijdens een persconferentie deelde men mee dat een vennootschap zou worden opgericht met een kapitaal van 2,5 miljoen € onder de benaming Albatros Travel Corporation International, die de licentie van car touroperator Albatros uit Keerbergen zou incorporeren. De zetel werd gevestigd in Holsbeek. Deze Albatros was echter geen vennootschap maar de handelsnaam van Anne Marie Persoons (zie nota 16).

Ondertussen werd de nv Albatros Travel Corporation International opgericht met een kapitaal van 310.000 € (niet 2,5 miljoen !), met als bestuurders: Leib en Jozef Waldman en Anne-Marie Persoons. Voor Leib en Jozef Waldman, hun advocaat, (+) Mr. Jan Hamels, en nu ook Persoons, bleek het ontbreken van een vergunning geen echt probleem. In Holsbeek werd driftig geboekt onder het vergunningsnummer van Persoons/Albatros. De contacten en contracten, de programma’s en het adressenbestand van TC Travel (behorend tot het handelsfonds van TC Travel, maar in feite eigendom van de KBC, die pand had op het handelsfonds) werden zondermeer geëxploiteerd (zie verder 15.05.1991).

1990, 24 juni, vergunningen

Het VCGT kende volgende vergunningen toe (cursief: niet meer actief als reisbureau – *: VVR-lid).

(1515) Destination Plus nv, Kapellen, gesticht op 20 juli 1979 onder de naam Autocar Conference System door Rogier Roothooft, die in maart 1990 het doel en de naam wijzigde en Gilbert Verhelst (°1946, ex Incentive Travel) belastte met het dagelijks bestuur, in 1993 opgevolgd door Ilse Van Heybeek (bachelor toerisme, ex-Wirtz). Het handelsfonds werd in 1994 verkocht aan Reizen Weemaes en het faillissement volgde in juli 1994.

(1875) Euram nv, Leuven (later Wijgmaal), gesticht op 11 mei 1990 door Peter Keyers (°1956, master politieke wetenschappen), sedert 1979 actief bij Transair. Het dagelijks bestuur werd uitgeoefend door Jean Pierre Gosiau (°1949, ex. Reizen 2000) maar in juni 1992 door Keyers overgenomen. Euram profileerde zich vooral als leverancier van deelproducten aan de reisbureaus. In december 2022 werd de erkenning ingeleverd en op 21 december 2023 volgde het faillissement;

(1675) *Flamingo Busvakanties cv (later bvba), Harelbeke, gesticht op 4 januari 1990 door Philippe Vermeeren (ook betrokken bij Reisbureau Vermeeren) en Carine Vandamme (°1964). Roger Vermeeren (1928-+?) werd belast met het dagelijks bestuur tot 1999, toen nam Carine Vandamme het over.

(1691) Oriental Travel Service Schoten nv, Schoten, gesticht op 18 januari 1990 door Dirk Van Cauwenbergh, Louis Van den Driessche en Charlotte Moes (ex Transintra 1976-1990). Op 4 november 1991 ging men reeds in vereffening;

(1477) Safar Tours c.v. Brussel, was de opvolger van een Brussels Franstalig reisbureau, Nejma Tours, genaamd. Dit verhuisde later naar Antwerpen en werd op 15 november 1990 failliet verklaard onder haar nieuwe benaming, Arab Trade Consultancy. Safar Tours zelf werd gesticht op 20 april 1990. Ook Nejma Coach bvba, gesticht in februari 1987 en failliet gegaan op 28 februari 1991 behoorde tot dezelfde groep. Centrale figuur was Abdelrahman Labyed. Fernand Vandenhaute (ex Nejma Tours) was medestichter en aandeelhouder en de eerste die belast werd met het dagelijks bestuur. Hij werd in december 1991 opgevolgd door Michel Antonissen, die eveneens voorheen actief was bij Nejma. Een andere (fictieve) aandeelhouder was Gustaaf Plesters. De VVR dagvaardde op 27 december 1991 Safar Tours wegens exploitatie van een illegaal bijkantoor in Genk. De veroordeling door de rechtbank van koophandel volgde op 9 juni 1992. Men oefende later nog andere activiteiten uit maar het faillissement werd uitgesproken in november 1995. Op 9 februari 1999 volgde het faillissement van de cv Labyed, gesticht op 19 mei 1990. Labyed dook later nog op bij Challenge Travel in Hasselt (zie aldaar) en een aantal Franstalige reisbureaus, waarvan Lemon Travel het laatste was (failliet op 4 maart 2010). Later verkocht Labyed tweedehandskledij en woont in een riante villa in Limburg. Labyed is een Limburger van Marokkaanse afkomst en was, naast, Jacky Aernoudt (°1952) , de meeste actieve oplichter/recidivist van de Vlaams/Belgische reiswereld.

(1509) Sun Tickets nv, Zaventem, gesticht op 19 oktober 1989 en was één van de vele dochtervennootschappen van de Sun groep. Bestuurders waren Rudolf (1924-2014), Mark(1952-2022) en Bernard Vanmoerkerke (1957-1999) en Monique Lebersorg (°Ukkel 1949, later kaderlid bij Sobelair en TNT) was belast met het dagelijks bestuur. De vergunning werd ingeleverd in 1995. Het was eigenlijk de opvolger van het op 19 maart 1985 opgerichte Reizen Air Belgium, wiens vereffening in november 2002 werd afgesloten. De vereffening van Sun Tickets werd op 31 oktober 1994 beëindigd.

1990, 1 juli, Wirtz Reizen

VVR-voorzitter Walter Raspoet (°1942), directeur-generaal van Ultra Montes, werd algemeen directeur van Wirtz Reizen.

1990, 15 juli, UFTAA

De VVR werd lid van de UFTAA (wereldfederatie van reisbureau-verenigingen) en vertegenwoordigt voortaan België op wereldvlak.

1990, 16 juli - nieuw gezicht op het VVR secretariaat

Christine Jonckheere

Christine Jonckheere kwam in dienst van de VVR.

Christine Jonckheere (°Ichtegem 1 mei 1958) deed haar schoolstage bij Reisbureau Van Eeckhout (thans Belfort Reizen) en en werd,, gezien haar prestaties en inzet, meteen aangenomen op 16 juli 1977.

Nadat ik mijn kantoren had overgedragen aan Go Bluebird, bleef zij daar in dienst tot zij op 16 juli 1990 overstapte naar de VVR. Zij functioneerde uitstekend maar daagt na een weekend in juni 2007 niet meer op. Een nieuwe liefde was voor Christine blijkbaar belangrijker dan een oude betrekking. Wij hadden geen andere keuze dan daar begrip voor te tonen. Op 14 mei 2008 werd via een tussenpersoon en in gemeen overleg een einde gemaakt aan de arbeidsovereenkomst. Wij hebben sedertdien Christine nooit meer gezien of gesproken!

1990, 26 juli, nieuwe vergunningen

Het VCGT kende volgende vergunningen toe (cursief: niet meer actief als reisbureau – *: VVR-lid).

(2203) De Wilde Reizen, Dendermonde. Albert De Wilde (°1958) begin in 1986 als bediende in het bijkantoor van Royal Tours Ledeberg, toen eigendom van Alain Varenne (°1954, later Flash Travel), die zelf een franchisenemer van Royal Tours Oostende was. Toen Varenne Royal Tours verliet, werd het kantoor in Dendermonde kort een bijkantoor van Royal Tours Oostende, maar toen men daar ontdekte welk vlees men in de kuip had, zegde men de samenwerking op. De ilde vroeg dan maar zelf een vergunning aan die echter op 19 februari 1993 werd ingetrokken. HIn dook nog op bij een illegaal reisbureau (Sports Travel Reizen Dossche) maar ging korte tijd later persoonlijk failliet.

(1331) *Euro Man Travel nv, Brussel, gesticht op 25 mei 1990 door Charles Seutin, Roland Clybouw en Johannes Ehling. Het was één van de eerste reisbureaus in België dat gespecialiseerd was in reizen voor de LGTB gemeenschap. In 1997 werden de activiteiten stopgezet en de vennootschap overgedragen aan de Bruggeling Filip Moeykens die er een accountants- en consulting bureau van maakte, Synergy Business Consultancy, genaamd en vereffende op 3 maart 2007.

(1609) European Business Travel bvba, Brussel, gesticht op 17 juli 1990 door Geraldine Chelton en Michel Lepropre (°1962, ex CIC, ex Melia). Het handelsfonds werd kort voor het faillissement (25 november 1997) verkocht aan Business Reservation Center België bvba.

(C vergunning onbekend, 1535) *Ideal Cars Toerisme Jean Populier n.v., Zonnebeke, gesticht op 28 februari 1960 door Jean Populier en zijn zoon Georges (1934-2022). In 1999 nam Luc Populier (°1962) de leiding, in 2007 opgevolgd door zijn zus Annick (°1961). In 2008 fusioneerde men met de Coach Partner groep en leverde men de vergunning in.

(2051) *Joly Travel (2012: bvba), Beveren, gesticht op 1 augustus 1990 als de eenmanszaak van Jos Coekaerts (1938-2011) en zijn echtgenote Godelieve Van Landeghem (°1945) die sedert 1978 werkzaam was bij AXA Reizen in Willebroek. In mei 2012 vormde men de eenmanszaak om tot een bvba met als zaakvoerders Godelieve Van Landeghem en Tom Coekaerts.

(1491) Pericles bvba, Mortsel, gesticht op 10 april 1990 en was één van de talrijke vennootschappen van Etienne Van Camp (Odysseus). Het doel was het vertegenwoordigen van buitenlandse aanbieders. Het faillissement werd in december 1996 uitgesproken. . Het dagelijks bestuur lag oorspronkelijk bij Evelyn Martin maar in september 1992 overgenomen door Kathleen Debacker.

1990, augustus, De Golfcrisis

Irak viel Koeweit binnen. Dit vormde de aanzet tot een crisis die het einde betekende voor tal van bedrijven uit de reis- en toerismesector

1990, 23 augustus, VVR

Tijdens een buitengewone algemene vergadering werd de VVR, door een grondige statuutwijziging, omgevormd tot een federatie. Het was de bedoeling dat de verschillende colleges (reisbureaus, zakenreisbureaus, touroperators, autocar touroperators, geassocieerde leden) elk hun eigen rol speelden. Behoudens het feit dat de colleges hun gegarandeerde vertegenwoordigers kregen werd die federale structuur niet echt toegepast. In dezelfde vergadering verving Geert Staelens Eddy De Smet (1943-2016) als bestuurder.

Geert Staelens

Geert Staelens (1990-1993 en 2001-2010) werd geboren in Gent op 13 mei 1942 als zoon van Gerard (1905-1988) en Lucette De Bock (1911-1995). Vader is naast arts ook oorlogsburgemeester van Laarne, zodat de familie in de jaren na de wereldoorlog het zwaar te verduren krijgt.

Geert was geen gemakkelijk jongetje. Hij was rebels en welbespraakt en ontwikkelde een allergie voor elke vorm van gezag. Vooral zijn bijtende humor irriteerde de leerkrachten mateloos. Hij vereerde dan ook meerdere scholen met zijn aanwezigheid en probeerde na zijn middelbare studies om architectuur te studeren. Na een stage bij de VTB in Sint-Niklaas geraaket hij echter gefascineerd door het toerisme.

Enkele maanden voor zijn legerdienst als reserveofficier bij het 3^de bataljon wielrijders en met het oog op de nakende vergunningsplicht voor reisbureaus, stichtte hij in 1965, samen met zijn extravagante broer Peter (°1943), Reizen G. & P. Staelens aan de Koningin Elisabethlaan te Gent. In 1969 droeg hij deze locatie over aan Viking Reizen van Remi De Meester (1920-1996), vroeg zijn broer ergens anders te gaan werken en verhuisde samen met zijn echtgenote, Francine Maryns (°1947), naar Wetteren. Vanaf 1992 vervoegde zoon Wim (°1972) hem in kantoor, dochter Lucie (°1970) leidt met haar echtgenoot een bloeiend aannemersbedrijf.

In feite is het tegendraads karakter van Geert maar schijn. Hij werkt goed en efficiënt samen met collega’s, zowel in de VVR als bij Selectair (waar hij de tweede voorzitter werd) en geniet overal respect. Bij de VVR was Geert de meest kritische maar ook één van de actiefste bestuurders.

Op het einde van zijn eerste ambtsperiode trok hij zich consequent terug omdat hij zich niet meer kon vinden in de politiek van de VVR. Enkele jaren later keerde hij terug en was niet te beroerd om te erkennen dat zijn ontslag in 1993 ten onrechte was. Zijn ideeën en tussenkomsten waren niet alleen van een hoog humoristisch maar ook inhoudelijk, gehalte en werden erg geapprecieerd.

Na de verkiezing van Geert Staelens zag de raad van bestuur van de V VR er als volgt uit:

Van links naar rechts en van boven naar onder:

Jef De Cauwer (1929-2005) – Mark Van Holm (°1946) – Geert Staelens (°1942)

Piet Daels (1930-1994) – Gaston Vandenvelde (1927-2012)

Antoon Van Eeckhout (°1941) – Monique Perpete (°1938) – Walter Raspoet, (°1942)

Guido Gielens (1931-2012)

1990, 20 september, Technisch comité

De mandatarissen van de VVR in het technisch comité voor de reisbureaus beslisten, in opdracht van de raad van bestuur van de VVR, om niet meer deel te nemen aan de werkzaamheden van het comité, dit uit protest tegen de benoemingspolitiek van de minister. Men bleef echter geïnformeerd over de werking aangezien Gerard Brackx (1931-2011) zo vriendelijk was om alle verslagen aan de VVR over te maken.

1990, 21 september, nieuwe vergunningen

Het VCGT kende volgende vergunningen toe (cursief: niet meer actief als reisbureau – *: VVR-lid).

(1739) *Intensif Travel bvba, Berchem (zie ook Sporku 00.05.1985), gesticht op 10 mei 1990 door Koen en Peter Meyvis (°1956) die de vergunning en het handelsfonds van de v.z.w. Sporku haddne overgenomen. Intensif Travel ging echter op 11 mei 2000 failliet. vergunnig .

(5003) Reisbureau *Sabine, Maasmechelen, was de eenmanszaak van Sabine Meeus (°Leut 1953), die het klappen van de zweep leerde bij Fito-De Dageraad en Reizen Bronckaers. Na korte tijd werd het kantoor opgeheven en werd Sabine Meeus medewerkster bij Yellow City Travel en later bij de Flash Travel groep. In 2011 ging zij failliet met haar eigen Flash Travel franchisekantoor.

1990, 21 september, IATA

Op een historische vergadering van de IATA Agency Programme Joint Council (APJC = een adviesorgaan van de reisbureaus bij de IATA) in Luxemburg, werd de VVR, op voorstel van Erik Vekeman (°1944), toenmalig vice-president voor IATA Affairs bij Sabena, opgenomen in dit adviesorgaan.

Een afvaardiging van de FIT/FTI (Federation Industrie Touristique/ Federatie Toeristische Industrie) bestaande uit Christophe Wirtz (1924-2014, Wirtz Reizen, ABTO), Jean Becq (1937-2024, BBL Travel, BTO) en Marcel Albertyn (1938-2023, toen secretaris-generaal van ABTO) poogde dit te verhinderen onder het voorwendsel dat de VVR geen nationale beroepsvereniging was. Maar zij kregen zelf het deksel op de neus want IATA stelde vast dat de FIT/FTI zelf geen beroepsvereniging voor reisbureaus was.

1990, oktober, UFTAA

De Nieuw Zeelander Peter Cox werd voorzitter van UFTAA. Het was een zwakke figuur, zijn mandaat behelsde trouwens maar één jaar, aangezien hij niet werd herkozen.

1990, 7 oktober, 15 jaar VVR

De VVR organiseerde haar VI^e congres in de stadshallen van Brugge. Sunsnacks was sponsor en de man die de toespraken aan elkaar praat was de toen, vrijwel onbekende, Geert Hoste (°1960). Sprekers waren Ronny Peuteman (1950-2020, commercieel directeur van Sunsnacks), Walter Raspoet (°1942, voorzitter VVR), Antoon Van Eeckhout, Robrecht Willaert (°1944, toen VTB) en Hans De Coninck (°1946, Test-Aankoop).

De VVR lanceert haar plannen voor een Garantiefonds. Guido Gielens (1931-2012) ontving “Den Tone”. De schitterende catering werd verzorgd door de Hotelschool Ter Groene Poorte onder leiding van directeur Werner Langbeen (1943-2002).

1990, 12 oktober, Gateway

Valère Vandercruys (ex Clemens Reiswinkel) stichtte Gateway nv, die zich ontwikkelde tot één van de voornaamste informatica bedrijven van de sector. Het bedrijf dat op haar hoogtepunt meer dan 100 medewerkers telde, ging echter in april 2016 failliet. Vandercruys werd later directeur bij Connections/Airstop.

1990, 18 oktober, VVR

De VVR aanvaardde volgende leden:

(1331) Euro Man., Brussel – (1581) Explore, Antwerpen – (2199) Gipec, Gent (1739) Intensif Travel, Berchem – (2051) Joly Travel, Beveren – (3407, 1471) Linsen Lommel

1990, 18 oktober, vergunningen

Het VCGT kende volgende vergunningen toe (cursief: niet meer actief als reisbureau – *: VVR-lid).

(5005) Agneessens *ADN Travel (1993: bvba), Antwerpen, was oorspronkelijk de eenmanszaak van Karel Agneessens (°1946, ex Wirtz Reizen 1978-1990) maar op 21 februari 1993 omgevormd tot bvba. In 2000 nam Rudi Wellekens (°Leuven 1960) het bedrijf over, die in 2001 Karin Bastiaens (°Schoten 1967, ex-Divantura 1992-2000), belastte met het dagelijks bestuur. Op 30 juli 2002 werd Wellekens als zaakvoerder vervangen door Sutana Airen uit Amsterdam en op 15 december 2002 volgde het faillissement. De vergunning was enkele maanden vroeger al ingetrokken. Op 7 oktober 2004 werd Rudi Wellekens correctioneel veroordeeld tot een jaar gevangenisstraf en een beroepsverbod van vijf jaar wegens fraude. Ondertussen was hij echter verhuisd naar Indonesië.

(3535) Debecker bvba, Galmaarden, gesticht op 16 oktober 1981 als autocarbedrijf door Marc Debecker en Annie Versmessen. De vennootschap ging in februari 1996 failliet.

(2205) *Fly Away Reizen bvba, Halle, gesticht op 25 september 1990 door Patrick Van Mieghem die Anne Tavernier (ex VTB, 1976-1988) belast met het dagelijks bestuur. Van Mieghem nam later leiding zelf in handen genomen.

(5011) *International Incentive Partners nv, Zaventem, gesticht op 30 oktober 1990 door Luc Van Bockstael (1954-2005, ex American Express) en Etienne Roelandt (°1942). Na het overlijden van Luc Van Bockstael werd Christophe De Stoop (°1970, later eigenaar van Incentive Planners bvba, vergunning 6239, zie aldaar) belast met het dagelijks bestuur en in november 2006 trad Jan Cauberghs (°1953) aan. Hij werd aandeelhouder en kort daarop ook CEO. Op 22 mei 2008 werd de naam gewijzigd in International Investment Partners en leverde men de vergunning in. Het handelsfonds werd verkocht aan een nieuwe vennootschap die de naam I²P nv kreeg en waar opnieuw Jan Cauberghs de hoofdrol speelde (zie aldaar).

(1444, 5007) Real Travels bvba, Menen, gesticht op 9 januari 1980 en verhuisde in 1990 van Moeskroen naar Menen waardoor een Vlaamse vergunning nodig was. Stichter was Annemie Dursin (°1959). In 1998 werd het handelsfonds verkocht aan (5797) Udi Travel.

(3489, 5009) Veronica Cars n.v., Leefdaal-Bertem, gesticht op 29 juli 1983 door Josephus, Albert en Herman Ginis. In 1984 verkreeg men een C vergunning. Het ging om een gemengd bedrijf: autocar en reisbureau.

1990, november, Statuut

De VVR dagvaardde alle ministers die konden bevoegd zijn voor het statuut van de reisbureaus. Ingevolge deze actie werd, zoals gebruikelijk in dit land, een werkgroep van ambtenaren opgericht, die zoals – al even gebruikelijk – tot geen oplossing kwam.

1990, november, Sabena

De Belgische regering duidde de Franstalige Antwerpenaar Pierre (later baron) Godfroid (°Antwerpen 1934) aan tot adviseur. In december werd hij topman van Sabena. Zijn gebrek aan ervaring in de luchtvaart belette hem niet om een uitstekend manager te zijn. Hij omringde zich met een aantal getrouwen, die veel van marketing maar weinig van luchtvaart afwisten ondermeer Gery Daeninck (°1951, strategie, later topman van Robeco) en Bernadette Van Milders (1950-2009) verantwoordelijk voor marketing.

1990, 8 november, nieuwe vergunningen

Het VCGT kende volgende vergunningen toe (cursief: niet meer actief als reisbureau – *: VVR-lid).

gesticht in 013) *Esmat Travel nv, Geel, gesticht in september 1990 als eenmanszaak door Lily Esmat (°1955, ex Oranje Tours 1983-1990). Op 8 december 1997 werd het een nv en Werner Van Sutendaal aangesteld tot bestuurder. In 2000 werd Liesbeth Bellens (°1967) belast met het dagelijks bestuur. Men stopte de activiteiten en de n.v. ging op 31 december 2002 in vereffening door de nieuwe eigenaars Els en Karel Taelemans.

(vergunning onbekend) Flanders Business Travel nv, Antwerpen, gesticht op 13 juni 1989 door Anita en Jan Lamot (beide waren ook ook betrokken bij Pallieter Reizen), Jean Hintjens en Veronique De Bois. Guido Van De Mieroop (ex Pallieter Reizen) werd belast met het dagelijks bestuur. Het bekomen van de vergunning had nogal wat voeten in de aarde en duurde ruim zes maand (april-november). Het faillissement werd uitgesproken in februari 1996.

(5017) *Havanatours Benelux bvba, Brussel, gesticht op 2 oktober 1990 door de Spanjaard Antonio Echeveria (°1949), ook al actief in Spanje (Viajes Txindoki) en Frankrijk (Voyages Tropictour). Luc Deckers (bachelor toerisme, ex Ascofi-Evasion, ex-Nejma Tours) werd belast met het dagelijks bestuur. Aanvankelijk scoorde men, als enige Cuba specialist, goed, maar nadat Willy DeIauw (ex Discover Canada) in 1996 in dienst trad, ging het snel bergaf. In 1997 werd de Vlaamse vergunning vervangen door een Franstalige en in 2001 werden de reisbureauactiviteiten beëindigd. Op 29 december 2004 volgde het faillissement.

(3443, 5015) Veronique Cars, Heers, was de eenmanszaak van Hubert Schouteden die al sedert 1983 een C-vergunning bezat. De reisbureauactiviteiten werden in 2002 beëindigd.

1990, december, Adviesraad

Fred Daman (°1935), directeur van de Antwerpse Zoo, werd, mede ingevolge zijn VLD (toen PVV) profiel, voorzitter van de Adviesraad voor toerisme. Gerard Brackx (1931-2011), Didier Ramoudt (°1949) en Robrecht Willaert (°1944) werden voorgedragen namens de reisbureausector. Bij deze verkiezing speelde de coalitie van VVR, BAAV, VTB en ABTO (Brackx) nog een bepalende rol.

1990, 13 december, vergunningen

VCGT medewerkster, later diensthoofd, Hilde Janssens was voor het eerst aanwezig op de vergaderingen van het Technisch Comité. Deze Hilde Janssens is de dochter van de ACW-topman Frans Janssens (1927-2009) die van 1991 tot 1998 ook voorzitter van de raad van bestuur van het VCGT was. Zij had een vrijwel onaantastbare positie in haar afdeling.

Het VCGT kende volgende vergunningen toe (cursief: niet meer actief als reisbureau – *: VVR-lid).

(5019) *Skipy Tours (1999: bvba) Lint, startte als de eenvrouwszaak van Dominica Verbeeck (°Mortsel 1965, ex Fito Tours, later Mevrouw Willaert en docente aan de Thomas More Hogeschool, zie biografie 25.05.2000). Op 20 december 2005 werd Skipy Tours bvba ontbonden en het handelsfonds verkocht aan de groep van Varenne-Flash Travel, die het later overdroeg aan de reisketen van Freetours, die zelf in 2013 de boeken neerlegde.

(5021) *Timan (Star Travel) bvba, Schoten, werd in september 1990 gesticht door Ann Tavernier (°Yangambi-Congo 1956) die Piet Van den Bergh (°Antwerpen 1933, ex Wagonlits 1973-1989) belastte met het dagelijks bestuur. Deze laatste was de promotor van een soort samenwerkingsverband, Star Travel, dat ook in Nederland actief was, maar in België slechts een kort bestaan beschoren was. Timan was hun eerste en enig lid. In 1999 werd de vennootschap overgenomen door Luc Drubbel (°1960, toen Flash Travel Herentals) en Alain Varenne (°1965, Flash Travel). In 2003 leverde men de vergunning in en in 2004 verwierf Varenne de controle. De vennootschap bestaat, ondanks het faillissement van de Flash groep, nog steeds maar haar activiteiten zijn niet duidelijk.

(5023) Travel Plus nv, Antwerpen, gesticht op 5 oktober 1990 door Christiane van Enthoven, Nicolas Saverys (°1958, CEO van de scheepvaartgroepen Exmar en CMB) en Jan Moons (°Lier 1960, bachelor toerisme, later Upgraded Incentives). Deze laatste werd belast met het dagelijks bestuur maar enkele maanden later vervangen door Christel Daeseleire (°1958, ex Transintra 1988-1991, dochter van Christiane van Enthoven en nicht van de acteur Axel Daeseleire °1968). Men is vooral actief als zakenreisbureau en in 1997 werd het handelsfonds van (2033) Zeebrugge Transport gekocht. Travel Plus wa één van de weinige bona fide reisbureaus in Vlaanderen die geen lid was van de VVR, maar na de pensioring van Daeseleire verkreeg men het lidmaatschap.

Het VCGT noteerde tevens de rechtelijke ontbinding van (op 5 juni 1990) van (vergunning onbekend) Lux Travel uit Schilde, een pvba die gesticht was pop 12 november 1981.

(1689) Tonus Travel (2011: PM Travel) bvba, Grimbergen (1991: Waterloo, 2009 Profondville, 2011: Wierde) leverde haar vergunning in wegens verhuis naar Wallonië. Deze vennootschap was gesticht op 17 december 1981. Eigenaars waren achtereenvolgens: Pierre Smets en Paul Michiels. Op 10 maart 2011 vereffende men de vennootschap. .

In de vergadering van het Technisch Comité van 13 december 1990 stelde Mr. Roland Pockelé-Dilles (°1953) , toen de vaste raadsman van Jetair, een uitgebreid juridisch advies voor waarbij hij stelde dat reisbureau franchisenemers altijd een eigen vergunning moesten bezitten. Dit advies werd door het VCGT en haar opvolger Toerisme Vlaanderen (selectief) vergeten behalve in het dossier Flash Travel die in Vlaanderen verplicht werd voor elk van zijn franchisenemers een aparte vergunning aan te vragen, wat een van de oorzaken was van de ondergang van deze keten.

1990, 31 december, Sabena

In 1990 boekte Sabena een omzet van 1,072 miljard € en een verlies van 749,382 miljoen €. Dit catastrofale resultaat betekende tevens het einde van de samenwerking met KLM en British Airways en dus ook van de holding SWA.e

1990, 31 december, Toerisme

De World Tourism Organization meldde dat in 1990 439,5 miljoen toeristen wereldwijd 270,2 miljard $ uitgaven.

Nota’s

Deze C. Andries, voor het overige totaal onbekende, figuur gaf de indruk nauwelijks Nederlands te begrijpen. Zekerheid heb ik hierover niet want hij heeft nooit een woord gezegd in de vergaderingen.
Deze Jan Cauberghs (°Tienen 1953) werd, na een carrière bij American Express in 1996 IATA/BSP manager in Brussel en vervulde later nog belangrijke functies binnen deze organisatie tot hij werd betrapt op fraude (het verduisterde bedrag bedroeg meer dan 5 miljoen €), waarvoor hij begin 2012 correctioneel werd veroordeeld. Hij gaf de feiten toe maar beweerde het geld te zullen terugstorten nadat hij een overeenkomst zou hebben afgesloten met IATA in verband met de bonus waarop hij meende recht te hebben. Deze overeenkomst is er waarschijnlijk gekomen omdat de IATa haar topmanagers wilde indekken, die blijkbaar gefaald hadden bij de controle van hun kaderleden. Cauberghs was ook betrokken bij een geruchtmakend fraude-onderzoek rond de ICT bedrijven Airborne en Nexios. Ook bij verschillende reisbureaus speelde hij een dubieuze rol. Bijv. bij Action & Adventure Travel, het reisbureau van Dr. Herman Smulders (°1950, voorzitter van de Belgische Federatie van Natuur Ondernemingen en lid van het Technisch Comité) was hij van 1994 tot 1998 (fictief) belast met het dagelijks bestuur. Daar volgde zijn ex-echtgenote Linda Donnay (1954-2008) hem (eveneens fictief) op. Verder was hij betrokken bij International Travel Partners en haar opvolgster I2, die failliet werd verklaard op 19 maar 2013.
Laurence Van Poucke (°1948) was provincieraadslid in Oost Vlaanderen en de echtgenote van de Gentse liberale politicus Emile Flamant (1933-1994).
Roger Claeys was tot 2014 kabinetsmedewerkers bij minister-president Kris Peeters (°1962).
Het ging om de Three Corners hotelgroep die 11 hotels omvat en wordt geleid door Christophe Lambrechts (°1967).
De VVR startte in mei 1990 een procedure tegen Allways Turilis. De verantwoordelijke persoon (Hermine Gijs °1949) werd in mei 1991 veroordeeld wegens het onwettig uitoefenen van het beroep van reisagent.
Andere sleutelfiguren in deze ploeg waren: Fred De Bruyne (1930-^1994, algemeen directeur) en José De Cauwer (°1949, ploegleider).
Ondanks het feit dat Aernoudt als onvermogend stond ingeschreven, bewoonde hij een penthouse in Antwerpen met een huur van 2.500 € per maand, verplaatste hij zich met een Mercedes 600 en lagen er in een kledingzaak in Oostende, kort voor het faillissement, drie niet afgehaalde (en ook niet betaalde) pakken op hem te wachten van.1.250 € per stuk .
Paul Dexters (°1953, toen Aktief Reizen-Leopoldsburg) werd, met een royale vergoeding, aangetrokken als persoon belast met het dagelijks bestuur. Hij was lang de enige professioneel binnen TC Travel. Overigens had hij er weinig te vertellen. Dexters had snel door welk vlees hij in de kuip had, maar het prestige dat hem als directeur van een miljarden-touroperator werd geboden, deed hem de ogen sluiten voor de risico’s.
Lieven Van Parijs (°1942) was ooit ged. bestuurder van Reiscenter en medestichter van de VVR. Na financiële moeilijkheden verliet hij Reiscenter (dit reisbureau herstelde zich na het vertrek van Van Parijs) en belandde in de publiciteitssector.
Francis Vanhoof dook later opnieuw op in het reisbureau van zijn echtgenote Annick Martens (Odyse in Lommel, gestopt in 2009).
Niets te maken met Luc Demuynck voorzitter van de VVR.
De bvba De Wereldreiziger, werd een vergunning geweigerd, onder meer ingevolge de vroegere veroordelingen van Hermine Gys (°1949) en het feit dat de persoon belast met het dagelijks bestuur (Harry Nooteboom, ex Reizen Nooteboom, Deinze), ooit frauduleus in faling was gegaan. Aangezien het duo Gys-Aernoudts zich, zoals gewoonlijk, hiervan niets aantrok, en verder het kantoor, zonder vergunning exploiteerde, waren zij aan de VVR, die een proces had gewonnen, ruim 30.000 € aan dwangsommen schuldig.
Monique Vanquickelberghe (°1945) was de echtgenote van Lieven Van Parijs (°1942) en een ex-medewerkster van Calu Reizen. Zij speelde later nog een rol bij Omega Tours en Invest Travel/Topair (beide frauduleus in faling).
Deze Waldmann werd in 2001 nog vernoemd als een zakenpartner van een zekere Donald Trump (°1946) in een geflopt en frauduleus hotelproject in Canada.
Eimmelech Leifer trok ooit de aandacht van de VVR met een reisbureau zonder vergunning (Leifer Travel). Daarna nam hij het, in moeilijkheden verkerende Kona Voyages, over, maar moest er de boeken neerleggen.
Anne-Marie Persoons kreeg een vergunning op 15 mei 1991 en was gespecialiseerd in Oost-Europa. Zij was enkele tijd actief als illegaal kantoor maar werd door de VVR gedwongen een vergunning aan te vragen, waarna zij als lid werd aanvaard. Later was zij ook betrokken bij B-Tours dat zij in 2008 verkocht aan de tandarts Freddy Byn. Zij werd later actief als (toerisme) journaliste.