1990
1990, januari, Pegase
In navolging van, vooral buitenlandse touroperators, lanceerde Sunsnacks haar up-market merk, Pegase. Het ging hier dus niet om een aparte vennootschap maar om een merk.
1990, 12 januari, Air France
Air France slorpte zowel haar dochtermaatschappij, Air Inter (binnenlandse vluchten), als haar concurrent, UTA (Union de Transports Aérien) op. Deze laatste was de belangrijkste intercontinentale luchtvaartmaatschappij van Frankrijk, gesticht in 1963 en gecontroleerd door de familie Cyprien Fabre (scheepvaart). Deze maatschappij had een sterke positie in Afrika (aandeelhouder van Air Afrique) en Polynesië (monopolie op Tahiti).
1990, 14 januari, Sunair
Rudolf Vanmoerkerke (1924-2014) richtte zich via de televisiezenders VTM en RTL, zowel tot de reisagenten als het grote publiek. Niemand heeft hem deze stunt ooit nagedaan.
1990, 18 januari, VVR
De VVR aanvaardde volgende nieuwe leden: (2019) Action, Brasschaat
(1591) British Reservation Center, Brussel – (1461) Camino, Hasselt – (3231, 1999) (*) De Durme Reizen, Lokeren – (1917) Fito Tours, Hasselt – (1541) (*) Flandria Cars, Langemark – (1593) Grundstad Maritime Overseas Travel, Antwerpen.
(1257) Ghent Travel Bureau pvba, Gent, gesticht op 1 oktober 1971 door Andre Peperstraete (1924-2006, zie 00.06.1974). In 1997 droeg hij het reisbureau over aan zijn zoon, Patrick, die er een potje van maakte en het doorverkocht aan een argeloze investeerder (Hilde Nicassi) die op 25 januari 2007 het faillissement aanvroeg.
(1597) Het Reisbureau D & P, Gent – (1421) Leieland, Kortrijk – (1585) Mausair, De Haan – (2037) (*) MGV-Travel, Steenokkerzeel.
(1405) Pieters Reizen pvba, Brussel, gesticht op 19 maart 1977 door Marcel Pieters, een oudgediende van het vroeger failliet gegane Caro Travel, en zijn echtgenote Lydie De Dycker (°1948). In 2003 werd dit, vooral in begeleide groepsreizen gespecialiseerd reisbureau, overgenomen door Samuel Cloetens, Didier Degreve en Dominique Tassart, allen betrokken bij het in 1997 opgerichte autocarbedrijf, Sam Tours. Men belastte An Nefroot (°1970) met het dagelijks bestuur.
(1577) Sabri, Bornem – – (1583) Te Voet, Antwerpen – (1573) Time Share, Gent.
1990, 31 januari, Technisch Comité
Minister voor cultuur en toerisme, Patrick Dewael (°1955) stelde het tweede (Vlaams) technisch comité samen.
Leden (de werkgever en de vereniging die men vertegenwoordigde, tussen haakjes): Marcel Albertyn (1938-2023, FIT) – C.Ardies (BBL Travel, BTO, zie nota 1) – Gerard Brackx (1931-2011, Jetair-ABTO) – Jan Cauberghs (°1953, BTO, American Express, zie nota 2) – Piet Daels (1930-1994, D&D Reizen-VVR) – Guido Gielens (1931-2011, Fiesta Reizen-VVR) – Luc Glorieux (°1942, BAAV) – Ludo Huybrechts (°1937, Huybrechts Reizen-BTO) – Monique Perpete (°1938, Palace Tours-VVR) – Didier Ramoudt (°1949, Ramoudt Tours, BAAV) – Walter Raspoet (°1942, Wirtz Reizen-VVR) – Robert Sercu (1924-2008, Sercu Reizen-FBAA) – Philippe Hector Van Biesen (1939-1991, L’Epervier-BTO) – Laurence Van Poucke (°1948, Wagonlits Travel, BTO, zie nota 3) – Robrecht Willaert (°1944, VTB).
Wat betreft de achtergronden van deze benoemingen: zie 10.12.1985 biografie van Patrick Dewael.
Dezelfde dag stelde hij ook de nieuwe raad van bestuur van het Vlaams Commissariaat Generaal voor Toerisme samen met: Rudolf Vanmoerkerke (1924-2014), voor de gelegenheid als VLD gekwalificeerd, als voorzitter. Leden: J. Claeys (SP, schepen voor toerisme Antwerpen) – Roger Claeys (CVP-ACW, zie nota 4) – Karel De Meulemeester (°1932, VTB, voor de gelegenheid VU – Frans Janssens (1927-2009, ACW-CVP) – Ludo Moncet (1946-2018, PVV, toen toerisme schepen, Blankenberge, later burgemeester) – R. Leuns (NCMV, CVP) – Fernand Peuteman (1932-2002, SP, voorzitter Westoerisme, bestendig afgevaardigde) – Piet Van Couwenberghe (1942-2021, ACW-CVP) – André Vandenbroucke (1928-2007, SP-ABVV)
Werden niet meer benoemd: Carlos Van Raefelghem (1925-1991, Sabena) – Luc Glorieux (°1942, BAAV) – J. Claessens (Horeca) – Philippe Hector Van Biesen (1939-1991, L’Epervier, UPAV-BBR).
1990, 12 februari, Automatisering
Voor het eerst ken de VVR een kwaliteitslabel aan een computerprogramma voor reisbureaus toe. Het ging naar het programma Voucher van Computer Support.
1990, april, Purperen Kemel
Aangezien de VVR niets (meer) te verwachten had van minister Patrick Dewael (°1955) kreeg hij de Purperen Kemel voor zijn zwak tot onbestaand toerisme beleid.
1990, 6 april, Technisch comité (TC)
Een coalitie van ABTO, BAAV, VVR en VTB koos Luc Glorieux (°1942, toen BAAV) tot voorzitter. Tegenkandidaat was Ludo Huybrechts (°1937, BTO). Glorieux kreeg 8 van de 15 stemmen. Hij bracht in zijn maidenspeech uitgebreid hulde aan de vorige voorzitter (Antoon Van Eeckhout). Men droeg Gerard Brackx (1931-2011, 10 stemmen), Piet Daels (1930-1994, 11), Guido Gielens (1931-2011, 13), Didier Ramoudt (°1949, 15), Robert Sercu (1924-2006, 14) en Robrecht Willaert (°1944, 12) voor als kandidaat-leden van de Adviesraad voor toerisme.
De VVR stuurde deze voorzittersverkiezing en als compensatie stelde men Van Eeckhout, op voorstel van Glorieux op 10 mei 1990 met 8 stemmen voor en 4 onthoudingen, aan tot permanent deskundige van het TC. Deze samenwerking liep na na korte tijd mis, enerzijds omdat Glorieux koos voor de FBAA (hij liet zich later door deze vereniging inkopen), anderzijds omdat hij weigerde een aantal adviezen van Van Eeckhout te volgen (onder meer betreffende het dossier TC Travel).
In dezelfde vergadering werden volgende vergunningen goedgekeurd (cursief niet meer actief als reisbureau – *wordt VVR lid).stelde
((1148, 1455) L’Epervier-Europabus n.v., Brussel (later Antwerpen), gesticht in 1948 door de Mechelse familie Marien. In 1954 kwam Philippe Hector Van Biesen (1939-1991) in dienst en klom op tot algemeen directeur en bestuurder. De Franstalige vergunning zette men om in een Vlaamse maar na het overlijden van Philippe Hector ging het bergaf. De Nederlander Louis Frankenhuis (°1950) kocht het in 1995 maar vereffende het op 25 april 2004. Een andere vennootschap, Europabus n.v. ging op 18 september 2001 failliet. Deze gebruikte blijkbaar, ten onrechte, hetzelfde vergunningsnummer als L’Epervier.
(2199) *Gent Incoming Promotions Excursions and Congresses, GIPEC cv, Gent, gesticht op 24 maart door Maurice Sterckx (°Gent 1947) en Anne Van den Abeele (°Gent 1957, ex-Havas). Van de oorspronkelijke doelstelling (incoming en congresorganisatie) kwam niet veel in huis en voor het overige bleek men niet opgewassen tegen de keiharde concurrentie die er in het Gentse heerste. Men ging in oktober 1996 failliet.
(3275, 1487) P. *Heyvaert-Pierre Cars pvba, Merchtem, gesticht op 25 januari 1974 door Frans Heyvaert (°1938). In 1996 nam Reizen Antoine (thans Rantour) het bedrijf voer en kreeg Kurt Rollier de leiding. Men stopte de reisbureau-activiteiten in 2002 maar de vennootschap bestaat nog (2024).
(3407, 1471) K. *Linsen & Zoon n.v., Lommel, gesticht op 4 april 1969 door Charles Linsen (1921-2003) onder de naam pvba Charel Linsen en Zoon-Benelux Cars. De reistraditie van de familie Linsen gaat echter terug tot 1775 toen Hendrik Linsen in Lommel optrad als karvoerder. In 1990 had Willy Linsen de leiding, in 2007 opgevolgd door Heidi Linsen (°1969). Ook Werner Linsen is actief in het bedrijf.
(3533, 5249) *Mariaburg Cars bvba, Ekeren, gesticht op 23 november 1981 door Jos Van Horebeek (1919-1990, Pam Vermeulen 1948-1954, Begla Touring 1954-1981) als autocarbedrijf. In 1993 namen Carlos Sneppe, Marie José D’Hert, Ludociva Van Tillo en Linda Taeymans (ex Alexander Behr 1977-1993) het bedrijf over.. Deze laatste kreeg het dagelijks bestuur. In 1996 verdwenen Taeymans, D’Hert en Van Tillo en kwam Senbta Kiebooms (°1970, ex Alexander Behr 1990-1993) in de plaats. TVL trok begin 1999 de vergunning in en op 3 juni 1999 volgde het faillissement.
(3343, 1469) *Muylaert Arthur pvba, (later Muylaert n.v.), Haaltert, gesticht op 16 december 1965 door Arthur Muylaert (1906-1966), die al sedert 1930 actief was als autocarist. Zijn zoon Willy en diens echtgenote Murée Vermeiren (1941-2021) volgden hem op. Daarna kwam zijn dochter Veerrle (°1967, master handels- en financiële wetenschappen) die al sedert 1993 actief was in het bedrijf. De C-vergunning werd verkregen in 1985. In juli 2019 leverde men de reisbureau erkenning in en startte Veerle Muylaert een eenmanszaak op. De vennootschap bestaat nog (2024).
(1433) *Sfinx Reizen, bvba, Belsele, gesticht op 9 februari 1990 door Betsy Vercauteren (°1949, ex Reizen De Cauwer). Sedert 1994 was haar zoon Jan Vanderveken (°1971) ook actief in het bedrijf en nam er later de leiding over. Totaal onverwacht ging men op 31 december failliet.
1990, mei, Prijs Jan Van Eeckhout
De VVR kende de IVde Prijs Jan Van Eeckhout voor een proefschrift in verband met de reissector toe aan: Hilde Theunissen studente aan het Hoger Rijksinstituut voor toerisme van Hasselt voor: Toeristische evaluatie van de Tempeliers in België.
1990, 10 mei, vergunningen
Het VCGT kende volgende vergunningen toe: (cursief niet meer actief als reisbureau – *wordt VVR lid):
(1256, 1599) *Immotour n.v., Brussel (1990: Oostende) gesticht in 1958 onder impuls van Bob De Meutter (1927-2017) door dezelfde reisbureaus die ook het toenmalige Airtour controleerden. Het viel echter buiten het faillissement (1980) van de Airtour/ Intop groep maar in 1990 overgenomen door de Sun Groep van Rudolf Vanmoerkerke (1924-2014). Men moest toen de Franstalige vergunning vervangen door een Vlaamse. Vanmoerkerke handhaafde de directeur, Jozef Van Damme (ex Airtour 1958-1974). Ook enkele originele aandeelhouders (Touring Club, Epervier) bleven in het bestuur. Op 19 oktober 1993 ging men in vereffening;
(1016, 1721) Railtour c.v. Brussel (1990: Oostende), gesticht op 13 september 1956 als pvba onder impuls van Bob De Meutter (1927-2017, De Zwaluwen) door dezelfde groep reisbureaus die ook het toenmalige Airtour controleerden. Hetzelfde jaar vormde men om tot n.v. maar op 28 april 1976 werd het opnieuw een cv. In 1999 veranderde men de rechtsvorm nog maar eens in een n.v.. Railtour viel buiten het faillissement van de Airtour/Intop groep (1980) maar in 1990 overgenomen door de Sun Groep van Rudolf Vanmoerkerke (1924-2014). Men moest toen de Franstalige vergunning vervangen door een Vlaamse. Vanmoerkerke handhaafde enkele vroegere bestuurders o.a. Ludo Huybrechts (°1937) en de bestuurders van de NMBS (Etienne Schouppe °1942, , de heer Page, Leo Pardon °1942) maar belaste Danny Schepens met het dagelijks bestuur. Eind 1996 achtte Vanmoerkeke het echter voor bekeken en droeg hij zijn aandelen over aan de NMBS. Pardon werd voorzitter en Daniel Desnijder (°1950, master economische wetenschappen, actief bij de NMBS sedert 1975) CEO. Railtour exploiteerde ook het merk Rail1. Eind 2021 leverde men de reisbureau-erkenning in en op 25 februari 2022 volgde de vereffening door fusie.
1990, 17 mei, VVR versus FIT
De VVR besliste om zich terug te trekken uit de FTI/FIT (Federatie Toeristische Industrie-Federation Industrie Touristique) en het bestaansrecht van deze Federatie voor de rechtbank aan te vechten. In 2000 viel de definitieve uitspraak voor het hof van beroep. De eis van de VVR tot ontbinding van de FIT werd afgewezen. Dit gaf aanleiding tot een statuutwijziging bij de VVR, waarbij zij zich omvormde tot een soort Federatie maar onder de koepel van één vzw-rechtspersoon maar met verschillende colleges die apart optraden.
1990, 17 mei, UPAV
Jacques Solé (1937-2011, Eole, ACI, Uniclam) volgde de laatste federale voorzitter, Christophe Wirtz (1927-2014), op. Het bestuur bestond verder uit Réné de Meurers (1920-2005, Voyages Cuvelier, ondervoorzitter – André Delfosse (1930-2006, -Airbeach, penningmeester – Jean Claude Couchard (XL Travelco- – Edith Urmetz (Intertour) – Jean-Philippe Cuvelier (°1957, Service Voyages) – Jean Helft (°1935, Baes Voyages – Daniel Geerts (Air Travel Company) – (+) Walter Pauwels (Copine Voyages – Jean Haneffe (1920-2018, Sport & Culture – Catherine Venicie (Tulipe Voyages). :
1990, 17 mei, nieuwe VVR leden
De VVR aanvaardde volgende leden:
((1311) Arku Reizen Zaventem – (1089) Bestflight, Wilrijk – (1001) De Trekvogel, Turnhout.
(1799) Groep S, pvba, Mol, gesticht op 10 januari 1984 door Johan Staes die ook actief is in de verkoop van sportartikelen. Men is gespecialiseerd in wintersportreizen.
(3275, 1487) Heyvaert-Pierre Cars, Merchtem – (1256, 1599) Immotour, Brussel – (3553, 5249) Mariaburg Cars, Ekeren.
(1849) Emiel Nuyens/Autocars Excelsior n.v., Willebroek, gesticht in 1922 door Emiel Nuyens (1901-1973) als eenmans-autocarbedrijf en op 7 mei 1948 omgevormd tot een n.v.. Zijn zoon Joseph zette het bedrijf verder en in 1991 kwam Lucien (°1955, sedert 1983 actief) aan boord. In 1998 nam de Groep Cannaerts (o.a. ook bij Duerinckx Reizen en Uniglobe actionaris) het bedrijf over maar dit eindigde met het faillissement op 13 februari 2003. Lucien Nuyens had het bedrijf in januari 2000 al verlaten.
(1075) Raptim België n.v., Brussel, gesticht op 28 december 1965 in opvolging van een vzw die in 1949 door paters/missionarissen werd gesticht en die instond voor de verplaatsingen van hun leden-paters. Ook in andere landen waren Raptims waarvan er nog een aantal operationeel zijn. De Belgische directeur Orali Prinsen sloot aan bij de VVR. In 1996 verkocht men het handelsfonds aan Wagonlits en in maart 2002 ging men in vereffening.
(1563) Travel Blanco., Blankenberge – (3015, 5091) Reisbureau Verdonk Cars, Lommel
1990, juni, VCGT
Het VCGT formuleerde, niet voor het laatste, een juridisch foutief standpunt. Men stelde dat een general sales agent geen vergunning behoefde. Dit werd later, door enkele door de VVR uitgelokte vonnissen, tegengesproken.
1990, 13 juni, Reiscontractenwet
De Europese Unie vaardigde een Richtlijn uit betreffende pakketreizen met inbegrip van vakantiepakketten en rondreispakketten. Dit vormde de aanzet tot de reiscontractenwetten in de Europese Lidstaten
1990, 15 juni, TC Travel
Stichting van de bvba TC Travel die een belangrijk hoofdstuk scheef van de duistere kant van de geschiedenis van onze Vlaamse reiswereld. Het betrof één van de grootste faillissementen in de Vlaamse/Belgische reiswereld .
Het begon met de n.v. Turilis International (zie ook 21.12.1989), gesticht op 5 december 1987 door de textielhandelaar Frans Lambrechts (1940-2005) ter ondersteuning van het hotelproject dat zijn drie zonen in Hurghada/Egypte wilden opzetten. (zie nota 5). Een zekere Jacky Aernoudt (°1952) was er verkoopdirecteur. Turilis trad enkele tijd op als een illegaal reisbureau (zie nota 6) die zich vooral op de directe verkoop richtte, maar parallel stichtte de vriendin van Aernoudt, Hermine Gys (°Dessel 1949) en haar kinderen op 15 juni 1990 de c.v. (1501) All Always Turilus met een kapitaal van 12.500 €. Men nam later de naam TC Travel aan.
De benaming TC Travel was eigenlijk de afkorting van Three Corners Travel, want men wenste op te treden als de touroperator van en voor deze (West) Vlaamse/Egyptische hotelketen. De fondsen die bestemd waren voor TC Travel, 62.500 €, waarvan 12.500 € voor het kapitaal en 50.000 € voor de borg ten gunste van het VCGT kwamen van een bankrekening van de Three Corner Hotels waarop Gys volmacht had. Maar Aernoudt drukte het bedrag achterover en beweerde dat het om zijn ontslagvergoeding als sales manager van de hotelketen ging. Lambrechts reageerde daar nooit officieel vermoedelijk omdat Aernoudt hem afdreigde met informatie over de financiële kunstgrepen die Lambrecht toepastte.
Jacky Gabriël Aernoudt
Jacky Gabriël Aernoudt werd geboren in Roeselare op 30 maart 1952 en kwam voor het eerst in de belangstelling als een niet onverdienstelijk speler bij FC Roeselare. Na deze sportieve carrière was hij schoorsteenveger maar dit bood hem weinig arbeidsvreugde zodat hij overschakelde op de grootschalige meubelverkoop. Om zijn publiciteit te ondersteunen richtte hij in 1983 een profwielerploeg op met als boegbeeld Eric Vanderaerden (°1962, zie nota 7). Maar ook dit bedrijf ging frauduleus failliet met zo een 8,5 miljoen € aan schulden.
Maar Jacky was een bezig baasje. In Lichtervelde begon hij een tapijtenhandel en toen dit ook geen succes werd, zette hij in Roeselare een zaak op gespecialiseerd in de verkoop van goederen uit faillissementen. Op dit vlak had hij immers een ruime ervaring! Niet genoeg om te verhinderen dat ook dit bedrijf op de fles ging.
De formule van TC Travel was eenvoudig: een redelijke kwaliteit tegen dumpingprijzen met het oog op grote omzetten en grote aantallen passagiers en met als enig doel om onderweg zoveel mogelijk fondsen te laten verdwijnen. Een probaat middel hiervoor was de truc met de visakosten, vooral voor Egypte. Het bedrijf kocht en betaalde de visazegels, maar Aernoudt en Gys incasseerden persoonlijk bij het vertrek en soms op het vliegtuig zelf, deze kosten cash bij de klanten (meestal 25 $ per persoon). Dit bedrag ging dan rechtstreeks in de pocket van Aernoudt. Gys kreeg dan een Vuiton of Hermes handtas of wat zakgeld voor de kinderen.
Men vroeg zich af: hoe was het mogelijk dat een in de reissector totaal onervaren oplichter ooit in staat was in zo een korte tijd een dergelijk bedrijf uit te bouwen. Het antwoord luidt: branie, scrupuleloosheid en geluk. Aernoudt trad alle regels van behoorlijke (reis)organisatie met de voeten. Voor- of nacalculatie waren voor hem onbekende begrippen, risicobeheersing vormde geen enkel probleem, want hij was toch niet van plan om zijn verbintenissen na te komen.
Zijn toverformule bestond er in: eerst verkopen, daarna kopen, ondertussen graaien! Dit betekende dat men eerst de brochure, met dumpingprijzen op de markt bracht en daarna – met de door de klant betaalde voorschotten – inkocht. Geluk speelde hier een grote rol, want kort na de stichting van TC Travel brak de eerste Golfoorlog uit, en in Egypte, Mexico en Thailand haalde men elke inkoper van hotelbedden met vlag en wimpel in.
Ik vermoed dat Aernoudt bij TC Travel in anderhalf jaar zo een 800.000 € verduisterde. Waar dit geld gebleven is, weet alleen hijzelf. De hypothese dat het geld, dat in de eindfase van het faillissement door Leifer en Waldman werden opgehoest (zie verder) uit deze bron afkomstig zou zijn, is aanvaardbaar.
Ik ontmoette Aernoudt slechts drie maal persoonlijk en telkens was het gesprek – vooral voor hem – niet prettig. Daarnaast had ik hem een aantal keren aan de telefoon en daar was het eenrichtingsverkeer, uitgaande van Aernoudt, vol met beledigingen tot doodsbedreigingen toe.
Aernoudt was een manipulator die de menselijke hebzucht op een meesterlijke manier exploiteerde. Hij was niet alleen een recidivist-oplichter maar een extreem verdorven egoïst zowel in zijn zakelijke contacten als in zijn privé leven. Aernoudt ontdekte – en ging er zelfs prat op – dat de wereld wilt bedrogen worden en hij besliste dan ook om deze ondankbare taak op zich te nemen. De riante levensstijl die hij er op nahield (zie nota 8) was in zijn verwrongen geest – hiervoor slechts een geringe compensatie. Op 24 februari 1993 legde de vriendin van Aernoudt (Gys) de boeken van TC Travel neer., die ondertussen haar naam had gewijzigd in Travel Jump.
Gys en Aernoudt doken later opnieuw op. Bij Albatros en bij Abba Travel (zie verder). Bij Aquasun (van Willy Van Walleghem °1938) was Gys hoofd van de reservaties en Aernoudt was actief als consultant in Egypte en Gambia.
In het dossier Abba Travel verbleef Aernoudt van 9 mei tot 8 juli 1997 in de Leuvense gevangenis maar het verhaal deed de ronde dat de directie aandrong om hem vrij te laten? Hij zou zijn bewakers stelselmatig reizen hebben verkocht. Uiteindelijk werd hij in deze zaak op 8 juni 2004 veroordeeld tot 15 maanden met uitstel.
Op 6 februari 2006 stichtte Aernoudt met Stefaan Desplentere (°1978), zijn zoon Bart (°Roeselare 1979) en zijn Egyptische vriendin Antira Goma-Deify (°Giza 1971) de bvba AD-Ventures. Het betrof hier een consultancy vennootschap. Op 29 november 2010 promoveerde Aernoudt van aandeelhouder naar zaakvoerder en bedankte Desplentere voor zijn diensten. Op 26 juni 2018 ging ook deze vennootschap failliet.
Op 14 april 2008 stichtte Aernoudt met zijn zoon Bart en zijn echtgenote Annira de bvba Jambaana, die zich in haar KBO-inschrijving profileerde als reisbureau n reisorganisator. Wij ontdekten die echter slechts begin 2017. Na een dreiging met dagvaarding haalde hij deze (illegale) omschrijving in juni 2017 weg. Het eigen vermogen bedroeg voor het boekjaar 2014/2015 64.000 € negatief!
Maar hij kan niet stoppen en ook niet gestopt worden! Op 15 juli 2019 stichtte hij in Ternat de Ozay Group Belgium bv, met een kapitaal van 10.000 €. Bestuurders waren: de Turk Alper Ozay (°1987, in 2024 vervangen door Marawan Aernoudt), en Jacky Aernoudt. Men verhuisde in 2020 naar Evergem en in 2024 naar Oostende. Hoofdactiviteit is de verkoop van gerecycleerde matrassen, maar men exploiteert ook een vergaderzaal (’t Werkpaard). zoon van ere zoon van Jacky
EN VERDER MET TC TRAVEL
Op 26 juli 1990 kreeg TC Travel, tot verbazing van velen, vrijwel onmiddellijk een vergunning van reisbureau-touroperator. Ondanks het feit dat de VVR het VCGT inlichtte over de achtergronden van TC Travel, beperkte men zich tot een admini-stratief onderzoek. Men ondervroeg noch de zaakvoerder-aanvrager (Gys), noch de persoon belast met het dagelijks bestuur (Paul Dexters, °1953, zie nota 9) over bijv: het voorbarig starten van de verkoop, de relatie met Turilis, de betrokkenheid van het Three Corners hotel, de rol van Aernoudt, enz.
Patrick Schollaert (°SintTruiden 1960), een gewezen medewerker van TC Travel (later betrokken bij Baccara Travel en Xenia Tours), bracht later klaarheid in deze zaak. Hij gaf een verklaring voor de snelle aflevering van de vergunning van TC Travel en verwees, zonder schroom, naar zijn eigen rol bij de tussenkomst van het kabinet van Gemeenschapsminister voor Cultuur, Patrick Dewael (°1955, VLD) en de hulp van adjunct-commissaris generaal voor toerisme, Alfons Mouling (°1942).
In 1991 fuseerde de c.v. TC Travel met Allways Turilis n.v;. Hiertoe zette men, met medewerking van een creatieve bedrijfsrevisor, winsten omt in kapitaal, zodat TC Travel over 62.000 € beschikte. De raad van bestuur bestond voortaan uit: Hermine Gys, haar zoon Geert Lauwen en Frans Vanhoof (°1958, zie nota 10). Als commercieel directeur wierf men de gewezen reisagent, Lieven Van Parijs (°1942, zie 00.09/10.1975) aan.
Met de medewerking van de Sun Groep (Air Belgium), die hielp het imago van TC Travel op te poetsen en een aantal reisagenten, groeide het bedrijf spectaculair. Men verhuisde naar een prestigieus gebouw in Heverlee en het aantal medewerkers en (geleasde) bedrijfswagens nam toe. De omzet overschreed 25 miljoen €. Naarmate de omzet steeg, namen echter ook de problemen toe.
Op 19 oktober 1992 stelde men, in het vooruitzicht van een kapitaalsverhoging, een nieuwe raad van bestuur samen. De leden waren: Gijs, Vanhoof, Paul Bloemen, Luc Demuynck (zie nota 11), Aernoudt, Dexters en Van Parijs. Het was echter te laat. Op de Belgian Travel Fair dwaalden directieleden van Isis Travel en Pharaon Travel (de DMC’s van TC Travel in Egypte), rond met de boodschap dat als de touroperator niet gauw met geld over de brug kwam, er een en ander zou gebeuren. Deze heren bleken in het bezit van ongedekte cheques van Aernoudt voor een bedrag van 800.000 $.
Men greep dan ook naar het ultieme middel van de meeste vennootschappen in nood: de vereffening. Op 17 december 1992 acteerde Notaris Depuydt te Brussel deze beslissing. Gys werd vereffenaar. De in vereffeningstelling betekende echter niet dat de leveranciers verplicht waren te leveren. De meesten weigerden diensten te verlenen zonder betaling en zelfs (Air Belgium) zonder aanzuivering van de vroegere schulden.
De nieuwe bestuurders stemden echter enthousiast in met de vereffening. Zij dachten hun verantwoordelijkheid te ontlopen (zij waren slechts in functie van 19 oktober tot 12 december 1992), de schuldeisers te blokkeren en tenslotte af te geraken van de voornaamste schuldige voor het falen en de slechte naam van TC Travel (Aernoudt). Zij betaalden 20.000 € aan Gys voor de waardeloze bvba De Wereldreiziger (zie nota 12), die men omdoopte tot TC International en overbracht naar de zetel van TC Travel te Heverlee.
Toen men vaststelde dat de schulden ver het kapitaal overtroffen en er geen vergunning op korte termijn kwam en daarenboven de overdracht van het handelsfonds van TC Travel niet mogelijk was, dumpte men de bvba en dook er een nieuwe naam op: Palm Beach International Travel. Deze nieuwe touroperator, die vanzelfsprekend geen vergunning had, zou in samenwerking met Isis Travel (de vroegere Egyptische agent van TC Travel) het Egypte-programma verder zetten. De leiding zou berusten bij Van Parijs, het dagelijks bestuur bij Monique Vanquickelberghe (°1945, zie nota 13).
Op 21 december 1992, verscheen de Joods-Brits-Amerikaanse reisagent van Belgische afkomst, Zalmen-Leib Waldman (zie nota 14) op het toeneel. Aernoudt ontmoette hem tijdens de voorbereiding tot het oprichten van een Amerikaanse TC Travel (sic!) Waldman verklaarde: beschaamd te zijn wat met de klanten van TC Travel was gebeurd en iedereen te zullen vergoeden die schade had geleden. Hij zou hiervoor onmiddellijk 400.000 € ter beschikking stellen, maar dit bedrag kwam er nooitt. Naast Waldman verscheen ook nog een andere figuur, een zekere Eimellech Leifer, een Joods-Antwerpse zakenman met een reputatie van alles nogal groot te zien, aangevuld met een verleden in de reissector (zie nota 15). Zowel Waldman als Leifer waren orthodoxe Joden en boezemden op die manier enig vertrouwen in.
Op 13 januari 1993 verhing men opnieuw de bordjes. Waldman distantieerde zich van Aernoudt. Tijdens een persconferentie deelde men mee dat een vennootschap zou worden opgericht met een kapitaal van 2,5 miljoen € onder de benaming Albatros Travel Corporation International, die de licentie van car touroperator Albatros uit Keerbergen zou incorporeren. De zetel werd gevestigd in Holsbeek. Deze Albatros was echter geen vennootschap maar de handelsnaam van Anne Marie Persoons (zie nota 16).
Ondertussen stichtte men de n.v. Albatros Travel Corporation International met een kapitaal van 310.000 € (niet 2,5 miljoen !), met als bestuurders: Leib en Jozef Waldman en Anne-Marie Persoons. Voor Leib en Jozef Waldman, hun advocaat, (+) Mr. Jan Hamels, en nu ook Persoons, bleek het ontbreken van een vergunning geen echt probleem. In Holsbeek boekte men driftig onder het vergunningsnummer van Persoons/Albatros. De contacten en contracten, de programma’s en het adressenbestand van TC Travel (behorend tot het handelsfonds van TC Travel, maar in feite eigendom van de KBC, die daar pand op had) exploiteerde men schaameloos (zie verder 15.05.1991).
1990, 24 juni, vergunningen
Het VCGT kende volgende vergunningen toe (cursief: niet meer actief als reisbureau – *: VVR-lid).
(1515) Destination Plus n.v., Kapellen, gesticht op 20 juli 1979 als Autocar Conference System door Rogier Roothooft, die in maart 1990 het doel en de naam wijzigde en Gilbert Verhelst (°1946, ex Incentive Travel) belastte met het dagelijks bestuur, in 1993 opgevolgd door Ilse Van Heybeek (bachelor toerisme, ex-Wirtz). Iin 1994 kocht eizen Weemaes het handelsfonds en het faillissement volgde in juli 1994.
(1875) Euram n.v., Leuven (later Wijgmaal), gesticht op 11 mei 1990 door Peter Keyers (°1956, master politieke en sociale wetenschappen, Transair 1979-1990). Jean Pierre Gosiau (°1949, ex. Reizen 2000) kreeg het dagelijks bestuu, in juni 1992 opgevolgd door Keyers. Euram profileerde zich vooral als leverancier van deelproducten aan de reisbureaus. In december 2022 leverde men de erkenning in en op 21 december 2023 volgde het faillissement;
(1675) *Flamingo Busvakanties c.v. (later bvba), Harelbeke, gesticht op 4 januari 1990 door Philippe Vermeeren (ook betrokken bij Reisbureau Vermeeren) en Carine Vandamme (°1964). Roger Vermeeren (°1928-) kreeg het dagelijks bestuur tot 1999, toen nam Carine Vandamme het over.
(1691) Oriental Travel Service Schoten n.v;, Schoten, gesticht op 18 januari 1990 door Dirk Van Cauwenbergh, Louis Van den Driessche en Charlotte Moes (ex Transintra 1976-1990). Op 4 november 1991 ging men reeds in vereffening;
(1477) Safar Tours c.v. Brussel, gesticht op 20 april 1990 als de opvolger van een Brussels Franstalig reisbureau, Nejma Tours. Dit verhuisde later naar Antwerpen en ging op 15 november 1990 failliet onder haar nieuwe benaming, Arab Trade Consultancy. Ook Nejma Coach bvba, gesticht in februari 1987 en failliet gegaan op 28 februari 1991 behoorde tot dezelfde groep. Centrale figuur was Abdelrahman Labyed. Fernand Vandenhaute (ex Nejma Tours) was medestichter en aandeelhouder en de eerste dagelijks bestuurder, in december 1991 opgevolgd door Michel Antonissen, die eveneens voorheen actief was bij Nejma. Een andere (fictieve) aandeelhouder was Gustaaf Plesters. De VVR dagvaardde op 27 december 1991 Safar Tours wegens exploitatie van een illegaal bijkantoor in Genk. De veroordeling door de rechtbank van koophandel volgde op 9 juni 1992. Men oefende later nog andere activiteiten uit maar het faillissement viel in november 1995. Op 9 februari 1999 volgde het faillissement van de c.v. Labyed, gesticht op 19 mei 1990. Labyed dook later nog op bij Challenge Travel in Hasselt (zie aldaar) en een aantal Franstalige reisbureaus, waarvan Lemon Travel het laatste was (failliet op 4 maart 2010). Later verkocht Labyed tweedehandskledij en woonde in een riante villa in Limburg. Labyed is een Limburger van Marokkaanse afkomst en was, naast, Jacky Aernoudt (°1952), de meeste actieve oplichter/recidivist van de Vlaams/Belgische reiswereld.
(1509) Sun Tickets n.v., Zaventem, gesticht op 19 oktober 1989 en was een dochtervennootschappen van de Sun groep. Bestuurders waren Rudolf (1924-2014), Mark (1952-2022) en Bernard Vanmoerkerke (1957-1999) en Monique Lebersorg (°Ukkel 1949, later kaderlid bij Sobelair en TNT) die belast werd met het dagelijks bestuur. De vergunning werd ingeleverd in 1995. Het was eigenlijk de opvolger van het op 19 maart 1985 opgerichte Reizen Air Belgium, wiens vereffening in november 2002 werd afgesloten. De vereffening van Sun Tickets werd op 31 oktober 1994 beëindigd.
1990, 1 juli, Wirtz Reizen
VVR-voorzitter Walter Raspoet (°1942), directeur-generaal van Ultra Montes, werd algemeen directeur van Wirtz Reizen.
1990, 15 juli, UFTAA
De VVR werd lid van de UFTAA (wereldfederatie van reisbureau-verenigingen) en vertegenwoordigt voortaan België op wereldvlak.
1990, 16 juli - nieuw gezicht op het VVR secretariaat
Christine Jonckheere
Christine Jonckheere kwam in dienst van de VVR.
Christine Jonckheere werd geboren in Ichtegem 1 mei 1958) deed haar schoolstage bij Reisbureau Van Eeckhout en werd,, gezien haar prestaties en inzet, meteen aangenomen op 16 juli 1977
Nadat ik mijn kantoren overdroeg aan Go Bluebird, bleef zij daar in dienst tot zij op 16 juli 1990 overstapte naar de VVR. Zij functioneerde uitstekend maar daagde na een weekend in juni 2007 niet meer op. Een nieuwe liefde was voor Christine blijkbaar belangrijker dan een oude betrekking. Wij hadden geen andere keuze dan daar begrip voor te tonen en op 14 mei 2008 maakten wij, via een tussenpersoon en in gemeen overleg een einde aan de arbeidsovereenkomst. Wij zaken of sprakten sedertdien nooit meer!
1990, 26 juli, vergunningen
Het VCGT kende volgende vergunningen toe (cursief: niet meer actief als reisbureau – *: VVR-lid).
(2203) De Wilde Reizen, Dendermonde. Albert De Wilde (°1958) begin in 1986 als bediende in het bijkantoor van Royal Tours Ledeberg, toen eigendom van Alain Varenne (°1954, later Flash Travel), die zelf een franchisenemer van Royal Tours Oostende was. Toen Varenne Royal Tours verliet, werd het kantoor in Dendermonde kort een bijkantoor van Royal Tours Oostende, maar toen men daar ontdekte welk vlees men in de kuip had, zegde men de samenwerking op. De Wilde vroeg dan maar zelf een vergunning aan die echter op 19 februari 1993 werd ingetrokken. HIn dook nog op bij een illegaal reisbureau (Sports Travel Reizen Dossche) maar ging korte tijd later persoonlijk failliet.
(1331) *Euro Man Travel n.v., Brussel, gesticht op 25 mei 1990 door Charles Seutin, Roland Clybouw en Johannes Ehling. Het was één van de eerste reisbureaus in België dat gespecialiseerd was in reizen voor de LGTB gemeenschap. In 1997 stopte men de activiteiten en droeg men de vennootschap over aan de Bruggeling Filip Moeykens die er een accountants- en consulting bureau van maakte, Synergy Business Consultancy, genaamd en vereffende op 3 maart 2007.
(1609) European Business Travel bvba, Brussel, gesticht op 17 juli 1990 door Geraldine Chelton en Michel Lepropre (°1962, ex CIC, ex Melia). Kort voor het faillissement (25 november 1997) verkocht men het handelsfonds aan Business Reservation Center België bvba.
(C vergunning onbekend, 1535) *Ideal Cars Toerisme Jean Populier n.v., Zonnebeke, gesticht op 28 februari 1960 door Jean Populier en zijn zoon Georges (1934-2022). In 1999 nam Luc Populier (°1962) de leiding, in 2007 opgevolgd door zijn zus Annick (°1961). In 2008 fusioneerde men met de Coach Partner groep en leverde men de vergunning in.
(2051) *Joly Travel (2012: bvba), Beveren, gesticht op 1 augustus 1990 als de eenmanszaak van Jos Coekaerts (1938-2011) en zijn echtgenote Godelieve Van Landeghem (°1945) die sedert 1978 werkzaam was bij AXA Reizen in Willebroek. In mei 2012 vormde men de eenmanszaak om tot een bvba met als zaakvoerders Godelieve Van Landeghem en Tom Coekaerts.
(1491) Pericles bvba, Mortsel, gesticht op 10 april 1990 en was één van de talrijke vennootschappen van Etienne Van Camp (Odysseus). Het doel was het vertegenwoordigen van buitenlandse aanbieders. Het faillissement werd in december 1996 uitgesproken. . Het dagelijks bestuur lag oorspronkelijk bij Evelyn Martin maar in september 1992 overgenomen door Kathleen Debacker. W
1990, augustus, De Golfcrisis
Irak viel Koeweit binnen. Dit vormde de aanzet tot een crisis die het einde betekende voor tal van bedrijven uit de reis- en toerismesector
1990, 23 augustus, VVR
Tijdens een buitengewone algemene vergadering werd de VVR, door een grondige statuutwijziging, omgevormd tot een federatie. Het was de bedoeling dat de verschillende colleges (reisbureaus, zakenreisbureaus, touroperators, autocar touroperators, geassocieerde leden) elk hun eigen rol speelden. Behoudens het feit dat de colleges hun gegarandeerde vertegenwoordigers kregen werd die federale structuur niet echt toegepast. In dezelfde vergadering verving Geert Staelens Eddy De Smet (1943-2016) als bestuurder.
Geert Staelens
Geert Staelens werd geboren in Gent op 13 mei 1942 als zoon van Gerard (1905-1988) en Lucette De Bock (1911-1995). Vader was naast arts ook oorlogsburgemeester van Laarne, zodat de familie in de jaren na de wereldoorlog het zwaar te verduren kreeg
Geert was geen gemakkelijk jongetje. Hij was rebels en uitermate welbespraakt en ontwikkelde een allergie voor elke vorm van gezag. Vooral zijn bijtende humor irriteerde de leerkrachten mateloos. Hij vereerde dan ook meerdere scholen met zijn aanwezigheid en probeerde na zijn middelbare studies om architectuur te studeren. Na een stage bij de VTB in Sint-Niklaas geraakte hij echter gefascineerd door het toerisme.
Enkele maanden voor zijn legerdienst als reserveofficier bij het 3de bataljon wielrijders en met het oog op de nakende vergunningsplicht voor reisbureaus, stichtte hij in 1965, samen met zijn extravagante broer Peter (°1943), Reizen G. & P. Staelens aan de Koningin Elisabethlaan te Gent. In 1969 droeg hij deze locatie over aan Viking Reizen van Remi De Meester (1920-1996), vroeg zijn broer ergens anders te gaan werken en verhuisde samen met zijn echtgenote, Francine Maryns (°1947), naar Wetteren. Vanaf 1992 vervoegde zoon Wim (°1972) hem in kantoor, dochter Lucie (°1970) leidt met haar echtgenoot een bloeiend aannemersbedrijf.
In feite is het tegendraads karakter van Geert maar schijn. Hij werkt goed en efficiënt samen met collega’s, zowel in de VVR als bij Selectair (waar hij de tweede voorzitter was) en geniet overal respect. Bij de VVR was Geert de meest kritische maar ook één van de actiefste bestuurders.
Op het einde van zijn eerste ambtsperiode trok hij zich consequent terug omdat hij zich niet meer kon vinden in de politiek van de VVR. Enkele jaren later keerde hij terug en was niet te beroerd om te erkennen dat zijn ontslag in 1993 ten onrechte was. Zijn ideeën en tussenkomsten waren niet alleen van een hoog humoristisch maar ook inhoudelijk, gehalte en werden erg geapprecieerd.
Na de verkiezing van Geert Staelens zag de raad van bestuur van de V VR er als volgt uit:
Van links naar rechts en van boven naar onder:
Jef De Cauwer (1929-2005) – Mark Van Holm (°1946) – Geert Staelens (°1942)
Piet Daels (1930-1994) – Gaston Vandenvelde (1927-2012)
Antoon Van Eeckhout (°1941) – Monique Perpete (°1938) – Walter Raspoet, (°1942)
Guido Gielens (1931-2012)uitermate
1990, 20 september, Technisch comité (TC)
De mandatarissen van de VVR in het TC beslisten, in opdracht van hun raad van bestuur om niet meer deel te nemen aan de werkzaamheden.
1990, 21 september, vergunningen
Het VCGT kende volgende vergunningen toe (cursief: niet meer actief als reisbureau – *: VVR-lid).
(1739) *Intensif Travel bvba, Berchem (zie ook Sporku 00.05.1985), gesticht op 10 mei 1990 door Koen en Peter Meyvis (°1956) die de vergunning en het handelsfonds van de v.z.w. Sporku overnamen. Intensif Travel ging op 11 mei 2000 failliet..
(5003) Reisbureau *Sabine, Maasmechelen, gesticht in 1990 als de eenmanszaak van Sabine Meeus (°Leut 1953, ex Fito-De Dageraad, ex Reizen Bronckaers). Zij stopte echter vlug en werd medewerkster bij Yellow City Travel en later bij de Flash Travel groep. In 2011 ging zij failliet met haar eigen Flash Travel franchisekantoor.
1990, 21 september, IATA
Op de vergadering van de IATA Agency Programme Joint Council (APJC = een adviesorgaan van de reisbureaus bij de IATA) in Luxemburg, nam men de VVR in dit orgaan op. Dit gebeurde op voorstel van Erik Vekeman (1944-2026), toenmalig vice-president voor IATA Affairs bij Sabena. Een afvaardiging van de FIT/FTI (Federation Industrie Touristique/ Federatie Toeristische Industrie) bestaande uit Christophe Wirtz (1924-2014, Wirtz Reizen, ABTO), Jean Becq (1937-2024, BBL Travel, BTO) en Marcel Albertyn (1938-2023, toen secretaris-generaal van ABTO) poogde dit te verhinderen onder het voorwendsel dat de VVR geen nationale beroepsvereniging was. Maar zij kregen zelf het deksel op de neus want IATA stelde vast dat de FIT/FTI zelf geen beroepsvereniging voor reisbureaus was.
1990, oktober, UFTAA
De Nieuw Zeelander Peter Cox werd voorzitter. Het was een zwakke figuur, zijn mandaat behelsde trouwens maar één jaar.
1990, 7 oktober, 15 jaar VVR
De VVR organiseerde haar VIe congres in de stadshallen van Brugge. Sunsnacks was sponsor en de man die de toespraken aan elkaar praatte was de toen, vrijwel onbekende, Geert Hoste (°1960). Sprekers waren Ronny Peuteman (1950-2020, commercieel directeur van Sunsnacks), Walter Raspoet (°1942, voorzitter VVR), Antoon Van Eeckhout, Robrecht Willaert (°1944, toen VTB) en Hans De Coninck (°1946, Test-Aankoop).
De VVR lanceerde haar plannen voor een Garantiefonds. Guido Gielens (1931-2012) ontving “Den Tone”. De schitterende catering werd verzorgd door de Hotelschool Ter Groene Poorte onder leiding van directeur Werner Langbeen (1943-2002).
1990, 12 oktober, Gateway
Valère Vandercruys (ex Clemens Reiswinkel) stichtte Gateway, die zich ontwikkelde tot één van de voornaamste informatica bedrijven van de sector. Het bedrijf dat op haar hoogtepunt meer dan 100 medewerkers telde, ging echter in april 2016 failliet. Vandercruys werd later directeur bij Connections/Airstop.
1990, 18 oktober, VVR
De VVR aanvaardde volgende leden:
(1331) Euro Man., Brussel – (1581) Explore, Antwerpen – (2199) Gipec, Gent (1739) Intensif Travel, Berchem – (2051) Joly Travel, Beveren – (3407, 1471) Linsen Lommel- – (5003) Reisbureau Sabine, Maasmechelen – (1433) Sfinx Reizen, Belsele
1990, 18 oktober, vergunningen
Het VCGT kende volgende vergunningen toe (cursief: niet meer actief als reisbureau – *: VVR-lid).
(5005) Agneessens *ADN Travel (1993: bvba), Antwerpen, gesticht in 1990 als de eenmanszaak van Karel Agneessens (°1946, ex Wirtz Reizen 1978-1990), op 21 februari 1993 omgevormd tot bvba. In 2000 nam Rudi Wellekens (°Leuven 1960) het bedrijf over en belastte in 2001 Karin Bastiaens (°Schoten 1967, Divantura 1992-2000), met het dagelijks bestuur. Op 30 juli 2002 verving Sutana Airen uit Amsterdam Wellekens als zaakvoerder en op 15 december 2002 volgde het faillissement. De vergunning was enkele maanden vroeger al ingetrokken. Op 7 oktober 2004 werd Rudi Wellekens correctioneel veroordeeld tot een jaar gevangenisstraf en een beroepsverbod van vijf jaar wegens fraude. Ondertussen was hij echter verhuisd naar Indonesië.
(3535) Debecker bvba, Galmaarden, gesticht op 16 oktober 1981 als autocarbedrijf door Marc Debecker en Annie Versmessen. De vennootschap ging in februari 1996 failliet.
(2205) *Fly Away Reizen bvba, Halle, gesticht op 25 september 1990 door Patrick Van Mieghem die Anne Tavernier (VTB, 1976-1988) belastte met het dagelijks bestuur. Van Mieghem nam later de leiding zelf in handen.
(5011) *International Incentive Partners n.v, Zaventem, gesticht op 30 oktober 1990 door Luc Van Bockstael (1954-2005, ex American Express) en Etienne Roelandt (°1942). Na het overlijden van Van Bockstael belastte men Christophe De Stoop (°1970, later van Incentive Planners, vergunning 6239, zie 16.02.2006) met het dagelijks bestuur en in november 2006 trad Jan Cauberghs (°1953) aan als aandeelhouder en kort daarop ook als CEO. Op 22 mei 2008 wijzigde men de naam in International Investment Partners en leverde men de vergunning in. Men verkocht het handelsfonds aan een nieuwe vennootschap die de naam I²P kreeg en waar opnieuw Jan Cauberghs de hoofdrol speelde (zie 00.10.2008).
(1444, 5007) Real Travels bvba, Menen, gesticht op 9 januari 1980 en verhuisde in 1990 van Moeskroen naar Menen waardoor een Vlaamse vergunning nodig was. Stichter was Annemie Dursin (°1959). In 1998 kocht (5797)- Udi Travel het handelsfonds.
(3489, 5009) Veronica Cars n.v., Leefdaal-Bertem, gesticht op 29 juli 1983 door Josephus, Albert en Herman Ginis. In 1984 kreeg men een C vergunning. Het gaat om een gemengd bedrijf: autocar en reisbureau.
1990, november, Statuut
De VVR dagvaardde alle ministers die konden bevoegd zijn voor het statuut van de reisbureaus. Ingevolge deze actie richtte men, zoals gebruikelijk in dit land, een werkgroep van ambtenaren op, die zoals – al even gebruikelijk – tot geen oplossing kwam.
1990, november, Sabena
De Belgische regering duidde de Franstalige Antwerpenaar Pierre (later baron) Godfroid (°Antwerpen 1934) aan tot adviseur. In december werd hij topman van Sabena. Zijn gebrek aan ervaring in de luchtvaart belette hem niet om een uitstekend manager te zijn. Hij omringde zich met een aantal getrouwen, die veel van marketing maar weinig van luchtvaart afwisten ondermeer Gery Daeninck (°1951, strategie, later topman van Robeco) en Bernadette Van Milders (1950-2009) verantwoordelijk voor marketing.
1990, 8 november, nieuwe vergunningen
Het VCGT kende volgende vergunningen toe (cursief: niet meer actief als reisbureau – *: VVR-lid).
(5013) *Esmat Travel nv, Geel, gesticht in september 1990 als de eenmanszaak van Lily Esmat (°1955, Oranje Tours 1983-1990). Op 8 december 1997 werd het een n.v. en werd Werner Van Sutendaal bestuurder. In 2000 belastte men Liesbeth Bellens (°1967) met het dagelijks bestuur. Men stopte de activiteiten en de vereffening volgde op 31 december 2002 met de nieuwe eigenaars Els en Karel Taelemans.
(vergunning onbekend) Flanders Business Travel n.v., Antwerpen, gesticht op 13 juni 1989 door Anita en Jan Lamot (beide waren ook ook betrokken bij Pallieter Reizen), Jean Hintjens en Veronique De Bois. Guido Van De Mieroop (ex Pallieter Reizen) kreeg het dagelijks bestuur. Het bekomen van de vergunning had nogal wat voeten in de aarde en duurde ruim zes maand (april-november). Het faillissement kwam er in februari 1996.
(5017) *Havanatours Benelux bvba, Brussel, gesticht op 2 oktober 1990 door de Spanjaard Antonio Echeveria (°1949), ook actief in Spanje (Viajes Txindoki) en Frankrijk (Voyages Tropictour). Luc Deckers (bachelor toerisme, ex Ascofi-Evasion, ex-Nejma Tours) kreeg het dagelijks bestuur. Eerst scoorde men, als enige Cuba specialist, goed, maar nadat Willy DeIauw (ex Discover Canada) in 1996 aan trad, ging het bergaf. In 1997 verving men de Vlaamse vergunning door een Franstalige en in 2001 beëindigde men de reisbureauactiviteiten. Op 29 december 2004 volgde het faillissement.
(3443, 5015) Veronique Cars, Heers, was de eenmanszaak van Hubert Schouteden die al sedert 1983 een C-vergunning bezat. Men beëindigde de reisbureauactiviteiten in 2002.
1990, december, Adviesraad
Fred Daman (°1935), directeur van de Antwerpse Zoo, werd, mede ingevolge zijn VLD (toen PVV) profiel, voorzitter van de Adviesraad voor toerisme. Gerard Brackx (1931-2011), Didier Ramoudt (°1949) en Robrecht Willaert (°1944) waren de vertegenwoordigers van de reisbureausector. Bij deze verkiezing speelde de coalitie van VVR, BAAV, VTB en ABTO (vooral Gerard Brackx) nog een bepalende rol.
1990, 13 december, vergunningen
VCGT medewerkster, later diensthoofd, Hilde Janssens was voor het eerst aanwezig op de vergaderingen van het Technisch Comité. Deze Hilde Janssens is de dochter van de ACW-topman Frans Janssens (1927-2009) die van 1991 tot 1998 ook voorzitter van de raad van bestuur van het VCGT was. Zij had een vrijwel onaantastbare positie in haar afdeling.
Het VCGT kende volgende vergunningen toe (cursief: niet meer actief als reisbureau – *: VVR-lid).
(5019) *Skipy Tours (1999: bvba) Lint, gesticht in 1990 als de eenmanszaak van Dominica (Dominique) Verbeeck (°Mortsel 1965, ex Fito Toursl, biografie 25.05.2000) die op 20 juli 1999 een gelijknamige bvba oprichtte.. Op 20 december 2005 ontbond ze de bvba en verkocht het handelsfonds aan de groep van Varenne-Flash Travel, die het later overdroeg aan de reisketen van Freetours, die zelf in 2013 de boeken neerlegde.
(5021) *Timan (Star Travel) bvba, Schoten, gesticht in september 1990 door Ann Tavernier (°Yangambi-Congo 1956) die Piet Van den Bergh (°Antwerpen 1933, Wagonlits 1973-1989) belastte met het dagelijks bestuur. Deze laatste was de promotor van een soort samenwerkingsverband, Star Travel, dat ook in Nederland actief was, maar in België slechts een kort bestond. Timan was hun eerste en enig lid. In 1999 namen Luc Drubbel (°1960, toen Flash Travel Herentals) en Alain Varenne (°1965, Flash Travel) het bedrijf over. In 2003 leverde men de vergunning in en in 2004 verwierf Varenne de controle. De vennootschap bestaat, ondanks het faillissement van de Flash groep, nog steeds maar haar activiteiten zijn niet duidelijk.
(5023) Travel Plus nv, Antwerpen, gesticht op 5 oktober 1990 door Christiane van Enthoven, Nicolas Saverys (°1958, CEO van de scheepvaartgroepen Exmar en CMB) en Jan Moons (°Lier 1960, bachelor toerisme, later Upgraded Incentives). Moons kreeg het dagelijks bestuur maar enkele maanden later vervangen door Christel Daeseleire (°1958, Transintra 1988-1991, dochter van Christiane van Enthoven en nicht van de acteur Axel Daeseleire (°1968). Men is vooral actief als zakenreisbureau en in 1997 kocht men het handelsfonds van (2033) Zeebrugge Transport. Travel Plus werd maar lid van de VVR na het vertrek van Daeseleire.
Het VCGT noteerde de rechtelijke ontbinding (op 5 juni 1990) van:
(vergunning onbekend) Lux Travel, pvba, Schilde, gesticht op 12 november 1981.
(1689) Tonus Travel (2011: PM Travel) bvba, Grimbergen (1991: Waterloo, 2009 Profondville, 2011: Wierde), gesticht op 17 december 1981 en leverde haar vergunning in wegens verhuis naar Wallonië. Eigenaars waren achtereenvolgens: Pierre Smets en Paul Michiels. Op 10 maart 2011 ging men in vereffneing.
In de vergadering van het Technisch Comité van 13 december 1990 stelde Mr. Roland Pockelé-Dilles (°1953) , toen de vaste raadsman van Jetair, een uitgebreid juridisch advies voor waarbij hij stelde dat reisbureau- franchisenemers altijd een eigen vergunning moesten bezitten. Het VCGT vergat dit advies en haar opvolger Toerisme Vlaanderen vergat het selectief behalve in het dossier Flash Travel die men in Vlaanderen verplichtte voor elk van zijn franchisenemers een aparte vergunning aan te vragen, wat leidde tot de ondergang van deze keten.
1990, 31 december, Sabena
In 1990 boekte Sabena een omzet van 1,072 miljard € en een verlies van 749,382 miljoen €. Dit catastrofale resultaat betekende tevens het einde van de samenwerking met KLM en British Airways en dus ook van de holding SWA.e
1990, 31 december, Toerisme
De World Tourism Organization meldde dat in 1990 439,5 miljoen toeristen wereldwijd 270,2 miljard $ uitgaven.
Nota’s
- Deze C. Andries, voor het overige totaal onbekende, figuur gaf de indruk nauwelijks Nederlands te begrijpen. Zekerheid heb ik hierover niet want hij zei geen woord in de vergaderingen.
- Deze Jan Cauberghs (°Tienen 1953) werd, na een carrière bij American Express in 1996 IATA/BSP manager in Brussel en vervulde later nog belangrijke functies binnen deze organisatie tot hij men hem betrapte op fraude (het verduisterde bedrag bedroeg meer dan 5 miljoen €), waarvoor hij begin 2012 correctioneel werd veroordeeld. Hij gaf de feiten toe maar beweerde het geld terug te betalen zodra hij een overeenkomst had afgesloten met IATA over een bonus waarop hij meende recht te hebben. Deze overeenkomst kwam er nooit omdat de IATa haar topmanagers wilde indekken, die blijkbaar faalden bij de controle van hun kaderleden. Cauberghs was ook betrokken bij een geruchtmakend fraude-onderzoek rond de ICT bedrijven Airborne en Nexios. Ook bij verschillende reisbureaus speelde hij een dubieuze rol. Bijv. bij Action & Adventure Travel, het reisbureau van Herman Smulders (°1950, voorzitter van de Belgische Federatie van Natuur Ondernemingen en lid van het Technisch Comité) was hij van 1994 tot 1998 (fictief) belast met het dagelijks bestuur. Daar volgde zijn ex-echtgenote Linda Donnay (1954-2008) hem (eveneens fictief) op. Verder was hij betrokken bij International Travel Partners en haar opvolgster I²P, die failliet ging op 19 maar 2013.
- Laurence Van Poucke (°1948) was provincieraadslid in Oost Vlaanderen en de echtgenote van de Gentse liberale politicus Emile Flamant (1933-1994).
- Roger Claeys was tot 2014 kabinetsmedewerker bij minister-president Kris Peeters (°1962).
- Het ging om de Three Corners groep die toen 11 hotels omvatte en wordt geleid door Christophe Lambrechts (°1967).
- De VVR startte in mei 1990 een procedure tegen Allways Turilis. De verantwoordelijke persoon (Hermine Gijs °1949) werd in mei 1991 veroordeeld wegens het onwettig uitoefenen van het beroep van reisagent.
- Andere sleutelfiguren in deze ploeg waren: Fred De Bruyne (1930-^1994, algemeen directeur) en José De Cauwer (°1949, ploegleider).
- Ondanks het feit dat Aernoudt als onvermogend stond ingeschreven, bewoonde hij een penthouse in Antwerpen met een huur van 2.500 € per maand, verplaatste hij zich met een Mercedes 600 en lagen er in een kledingzaak in Oostende, kort voor het faillissement, drie niet afgehaalde (en ook niet betaalde) pakken op hem te wachten van.1.250 € per stuk .
- Paul Dexters (°1953, toen Aktief Reizen-Leopoldsburg) werd, trok men, met een royale vergoeding, aan als persoon belast met het dagelijks bestuur. Hij was er lang de enige professioneel. Dexters had snel door welk vlees hij in de kuip had, maar het prestige dat de directeur van een miljarden-touroperator hem bood, sloot hem de ogen voor de risico’s.
- Francis Vanhoof (°1958) dook later opnieuw op in het reisbureau van zijn echtgenote Annick Martens (Odyse in Lommel, gestopt in 2009).
- Niets te maken met Luc Demuynck voorzitter van de VVR.
- Het VCGT weigerde de bvba De Wereldreiziger een vergunning, om de vroegere veroordelingen van Hermine Gys (°1949) en het feit dat de persoon belast met het dagelijks bestuur (Harry Nooteboom, ex Reizen Nooteboom, Deinze), ooit frauduleus in failliet ging. Aangezien het duo Gys-Aernoudts zich, zoals gewoonlijk, hiervan niets aantrok, en verder het kantoor, zonder vergunning exploiteerde, waren zij aan de VVR, die een proces had gewonnen, ruim 30.000 € aan dwangsommen schuldig.
- Monique Vanquickelberghe (°1945) was de echtgenote van Lieven Van Parijs (°1942) en een ex-medewerkster van Calu Reizen. Zij speelde later nog een rol bij Omega Tours en Invest Travel/Topair (beide frauduleus failliet).
- Deze Waldmann werd in 2001 nog vernoemd als een zakenpartner van een zekere Donald Trump (°1946) in een geflopt en frauduleus hotelproject in Canada.
- Eimmelech Leifer trok ooit de aandacht van de VVR met een reisbureau zonder vergunning (Leifer Travel). Daarna nam hij het, in moeilijkheden verkerende Kona Voyages, over, maar moest er de boeken neerleggen.
- Anne-Marie Persoons kreeg een vergunning op 15 mei 1991 en was gespecialiseerd in Oost-Europa. Zij was enkele tijd actief als illegaal kantoor maar de VVR dwong haar een vergunning aan te vragen, waarna zij VVR-lid werd;. Later was zij ook betrokken bij B-Tours dat zij in 2008 verkocht aan de tandarts Freddy Byn. Zij werd later actief als (toerisme) journaliste.