2012

Het evaluatierapport van het DIV werd door secretaris-generaal Koen Verlackt (°1966, zie nota 24) voorgesteld aan de commissie toerisme van het Vlaamse Parlement. Ondanks het feit dat de parlementairen vooraf (officieel) geen kennis van het rapport hadden, werden de stellers van het rapport uitgebreid gecomplimenteerd. Sas van Rouveroy (°1957, zie nota 2011.04) citeerde reeds de conclusies van het rapport. Volgens een Vlaams parlementslid diende het evaluatierapport enkel om de minister (Bourgeois) uit de wind te zetten.

Ofwel hadden de stellers en/of de inspirators van het rapport de bedoeling om de afschaffing van het decreet te promoten, tegen de wens van de sector en de minister in; ofwel werd het rapport moedwillig verkeerd geïnterpreteerd, maar dan had het DIV de plicht om daartegen in te gaan.

Wij onderwierpen het rapport aan een grondige analyse en stelden, vast dat zowel wat betreft de inhoud als de conclusies Het een kritische toets niet kon doorstaat.

1. Het gebrek aan ervaring en inzicht in de reisbureausector bij de personen die aan dit document meewerkten. Dit had tot gevolg dat een aantal storende fouten niet als zodanig werden herkend. Bijv.: de schade opgelopen ingevolge financieel onvermogen door de verzekeringsmaatschappij “De Europese” in 2010 was NIET € 2.018.815 maar € 218.756.
2. Het document was gebaseerd op intern onderzoek van het DIV (zie nota 25). Er werden geen vragen gesteld aan de betrokken partijen. Dit had tot gevolg dat sommige controversiële, tendentieuze, onjuiste en beledigende uitspraken letterlijk werden overgenomen. Een voorbeeld: Zowel het Adviescomité als het Beroepscomité hebben door hun samenstelling en voorzitterschap de facto een VVR-meerderheid. De meerderheid bij beslissingen ligt dus altijd vast en maakt deelname aan deze comités voor de andere leden zinloos. De oplossing voor dit probleem is de hersamenstelling van deze comités zodat een goede en neutrale werking voor de sector kan worden gegarandeerd (Jetair, ABTO).

Enerzijds had de VVR geen meerderheid in beide geciteerde comités; anderzijds: waarom heeft men dan geen probleem met de samenstelling van het Waals Technisch Comité, waar UPAV al vele jaren een absolute meerderheid van de mandaten inneemt? In dit rapport werd slechts uitzonderlijk melding gemaakt van de 45 adviezen van het Adviescomité die tussen 2007 en 2011 werden geformuleerd  en waarvan een groot deel de facto een evaluatie van het decreet en zijn uitvoeringsbesluiten inhield.

3. Nog maar eens werden de begrippen reisbureau, reisbemiddelaar en reisorganisator door elkaar gehaald. Bijv.: men sprak over de omzet van reisbureaus en reisorganisatoren. Het is niet duidelijk of men met reisbureaus de reisbemiddelaars bedoelde en evenmin hoe men dan uit de omzet van de reisbemiddelaars het gedeelte reisorganisatie haalde.

4. Men schreef dat de geschillencommissie reizen de consument beschermt in geval van een conflict met de reisbemiddelaar. De meeste geschillen (conflict is het verkeerde begrip) zijn met reisorganisatoren en NIET met reisbemiddelaars!

5. Men schreef: De Reiscontractenwet regelt de contractuele verhoudingen tussen reizigers en reisorganisatoren en bemiddelaars en bepaalt onder meer dat de organisator (meestal de touroperator)en de reisbemiddelaar (meestal het reisbureau) blijvend dienen te beschikken over een verzekering tegen financieel onvermogen (…). Men maakte niet duidelijk wat een touroperator eigenlijk is.

Evenmin maakte men duidelijk dat zowel reisorganisatoren als reisbemiddelaars reisbureaus zijn.

6. Bij consumentenbescherming werd de toepassing van het borgstellingskrediet vermeld. Dit is geen consumentenbescherming, maar een bescherming voor de leveranciers van de reisbureaus (hotels, buitenlandse leveranciers, touroperators).

7. De feiten en cijfers waren onvolledig en de conclusies die men eruit trok waren onbetrouwbaar. Men deed een onderzoek naar wat de reisbureausector vertegenwoordigde en nam enkel de omzetten in leisure in aanmerking. Men weerhield zich van zakenreizen, de verkoop van vervoerbiljetten, incentives, enz. Ook de vergelijking van de cijfers voortspruitend uit bemiddeling (ook buiten de reisbureaubusiness) als zodanig en de touroperatorreizen was niet relevant. Ten slotte merkte men niet op dat de omzet van één en dezelfde reiziger dikwijls zowel bij de reisorganisator als bij de reisbemiddelaar wordt gerealiseerd.

8. De informatie over de insolventieverzekering was onvolledig tot flagrant onjuist. Zo maakte men geen melding van de samenwerking tussen De Europese en de VVR (Vlaamse Solidariteit Reisgelden), noch van de derde verzekeraar op de markt, DVV.

9. Verder werd de rechtspraak. Het bleek dat de overheid (Toerisme Vlaanderen) in de periode 2008-2011 slechts één procedure voerde. De 15 procedures die men in het rapport aanhaalde waren allemaal door de VVR ingeleid.

10. Uit het rapport bleek dat de kosten die de Vlaamse overheid besteedde aan de toepassing van het reisbureaudecreet in de periode 2006-2011 2.005 bedroegen. 632 € bedroegen. De dienst Vergunningen onderzocht echter niet alleen de dossiers van de reisbureaus, maar ook de dossiers van kamerverhuur, logies en toeristische verhuurkantoren.

11. Men beweerde dat de hoofdactiviteitenvereiste ingevolge de Europese dienstenrichtlijn in Vlaanderen niet (meer) kon worden opgelegd. Dit was onjuist, want zowel het Waalse Gewest als het Brussels Hoofdstedelijk Gewest handhaafden de eis dat de reisbureau-activiteit enkel als hoofdactiviteit mag worden uitgeoefend en niemand legde hen een strobreed in de weg, noch de Raad van State, noch de Europese Commissie.

12. Men had het ook over de door KPMG uitgevoerde diensten-impacttoets. Men vermeldde echter niet expliciet dat dit document door het Adviescomité voor de reisbureaus was opgesteld.

Zowel naar vorm als naar inhoud werd het unaniem als waardeloos gekwalificeerd en de Europese autoriteiten gaven er geen enkel gevolg aan. De conclusies van de KPMG-toets werden in het rapport (bewust?) als vaststaand naar voren gebracht, alhoewel zij kant noch wal raken.

Bijv.

– Noodzakelijkheidstoets: KPMG stelde dat er geen statuut nodig is omdat het aantal klachten minder dan 1 % bedroeg. Men ontdekte blijkbaar niet dat er zo weinig klachten zijn, juist omdat er een statuut bestaat.

– Geschiktheidstoets. KPMG stelde dat het eigen vermogen (25.000-50.000 €) dat vereist was voor een vergunninghouder (bemiddelaar of reisorganisator) geen consumentenbescherming uitmaakte. KPMG had dus nog niet ontdekt dat het (voort) bestaan van een onderneming door een sterke of minstens voldoende kapitaalsstructuur de beste waarborg is voor de consument.

13. Men stelde terecht dat de Gedragscode te zwak was om een goede toepassing ervan te waarborgen. Men verwees hiervoor naar een advies van de Raad van State, maar verzweeg dat deze instelling de oorspronkelijke uitgebreide gedragscode niet beschouwde als een breekpunt. De voor de hand liggende conclusie dat een strengere en meer uitgebreide Gedragscode beter zou zijn werd niet geformuleerd.

14. Ook in verband met de Geschillencommissie miste men opnieuw de boot. Men suggereerde dat het aantal klachten/geschillen bij de Geschillencommissie zou dalen, omdat het aantal reisbureaus zou afnemen. Dit is de reinste onzin, want het aantal reisbureaus daalt niet en het aantal klachten evenmin, maar wel het aantal geschillen, aangezien het bestaan van de Tankelijke Geschillencommissie de reisorganisatoren ertoe aanzet een geschil te vermijden door een minnelijke schikking na te streven.

15. Wat betreft de reisbemiddelingsactiviteiten van de sociaal-culturele verenigingen. Al in de titel kwam een fout of misvatting voor. De socio-culturele verenigingen treden immers meestal op als reisorganisator in plaats van als Ook de volgende tekst in het rapport was niet correct: Bijgevolg blijft een socio-culturele vereniging die vrijgesteld is van vergunningsplicht onder het reisbureaudecreet, verplicht om over (quasi) dezelfde financiële garanties te beschikken als diegenen die worden opgelegd onder het reisbureaudecreet. Deze verenigingen hoeven noch eigen vermogen te bewijzen noch een borg te stellen.Het rapport maakte geen melding van de werkelijke oorzaken van de problemen bij (sommige) sociaal-culturele verenigingen. Met name het feit dat sommige verkapte commerciële ondernemingen zijn en andere (bijv. Okra), zoals de rechtbanken hebben vastgesteld, handelsdaden met winstoogmerk plegen.

Ook de bewering dat verenigingen zonder vergunning geen insolventieverzekering konden afsluiten klopte niet. Zo werden vergunninghouders die tot de invloedsfeer van het ACW behoorden verzekerd door DVV en het Garantiefonds verzekerde ook niet-vergunninghouders.

16. Het rapport citeerde uitgebreid de standpunten van respondenten die meenden dat het reisbureaudecreet een rem zou vormen op nieuwe ontwikkelingen in de sector. Enerzijds ging men voorbij aan het feit dat deze standpunten meestal louter uit eigenbelang waren ingegeven (cfr. Thomas Cook en de affiliates). Anderzijds werden organisaties aan het woord gelaten die weinig bindingen hadden en vooral geen enkel inzicht in de reissector hadden. Aan het standpunt van de VVR werden twee regeltjes gewijd!

Kwamen onder meer aan bod:

BTO, met zijn elf leden, dat de grote internationale ketens vertegenwoordigde, huldigde het dogma van het absolute liberalisme.

Thomas Cook haalde valse argumenten aan zoals: in het buitenland is geen vergunningsplicht, schaf dit in Vlaanderen (België) dan ook maar af of de consument koopt steeds meer over de grens. Thomas Cook meldde echter niet dat zijzelf, een van de belangrijkste promotors van dit fenomeen, was, aangezien hun producten in Nederland (veel) goedkoper waren dan in België, Vlaanderen. De woordvoerder van Thomas Cook maakte zich al helemaal belachelijk door in een radio-uitzending te beweren dat dit het gevolg was van de 21% BTW op reizen die in België wordt geheven (in werkelijkheid is het 3%

Zelfs anonieme bronnen, vermoedelijk afkomstig van een affiliate die door toedoen van de VVR werd veroordeeld, werden in het rapport opgevoerd en kregen de kans om het reisbureaudecreet onderuit te halen, zelfs te beschimpen.

Ook de Vereniging van Openluchtklassen kreeg de kans om haar ideeën te verkondigen: reizen worden alsmaar meer via het internet verkocht. Deze aanbieders vallen niet onder de vergunningsplicht van dit reisbureaudecreet.

Zelfs het Bisdom Gent, een belangrijke organisator van bedevaarten met duizenden deelnemers, werd om zijn mening gevraagd.

17. Wat betreft de effecten van het reisbureaudecreet stelde het rapport dat het er niet in slaagde om duidelijkheid te scheppen over de toepassingsmogelijkheden ervan. De redenen hiervoor zocht men, ten onrechte, in de tekst en niet in de toepassing als zodanig.

Nergens verwees het rapport naar de adviezen van het Adviescomité, dat in een aantal gevallen duidelijkheid verschafte over de toepassing van het decreet, noch naar het feit dat Toerisme Vlaanderen deze adviezen negeerde of bestreed.

Het reisbureaudecreet bevatte uitstekende en bruikbare definities die het mogelijk maakten de doelstelling ervan (consumentenbescherming, kwaliteit van de sector) in de praktijk te realiseren. Deze definities werden in consensus opgesteld door een werkgroep waarin alle geledingen van de sector (VVR, ABTO, BTO, Vlara, CIB) en ook afgevaardigden van Toerisme Vlaanderen en het kabinet van Toerisme meewerkten.

Wel was het zo dat de vrijstellingen/uitzonderingen niet voldoende werden gepreciseerd, wat tot ongerustheid/ontevredenheid leidde, zowel bij diegenen die zich benadeeld voelden (de vergunde reisbureaus) als bij diegenen die zich geviseerd voelden (de niet-vergunninghoudende reisorganisatoren en reisbemiddelaars).

18. De verwijzingen naar vonnissen en procedures inzake de vergunningsplicht waren ronduit tendentieus. Het was dus overduidelijk dat men niet-onderbouwde en tendentieuze verklaringen zonder meer aanvaardde. Men verstrekte geen achtergrondinformatie. Zo vermeldde men niet dat de door de VVR gedagvaarde z.w. Le Crayon telde slechts drie leden, allen bestuurders, en allen genoten inkomsten uit hun activiteiten binnen deze v.z.w. (taallessen).

De stelling in het rapport dat de interpretatie van de rechterlijke macht afwijkt van de bedoelingen van de wetgever is een brug te ver. Het voorbeeld van de decreetaanpassing ten gunste van Thomas Cook was immers geen verbetering of aanpassing van het decreet, maar een schoolvoorbeeld van politiek cliëntelisme.

19. Ook wat betreft de samenwerking tussen sociaal-culturele verenigingen en vergunde reisbureaus sloeg het rapport de bal mis of verstrekte het onjuiste of onvolledige informatie. Een dergelijke, ook commerciële, samenwerking was perfect en volkomen wettelijk toegestaan. Hetzelfde gold voor de zogenaamde PCO’s (professionele congresorganisatoren) waar de ernstige bedrijven overigens over een reisbureauvergunning beschikken;

20. Het rapport bleek de verdediging van buitenlandse dienstenverstrekkers zonder vestiging in het Vlaamse Gewest op te nemen, ondanks het feit dat zij geen enkele garantie kunnen of willen bieden aan de consument. Aan de mogelijkheid dat deze aanbieders kunnen samenwerken met Vlaamse vergunninghouders, waardoor de consument WEL beschermd is, ging men  achteloos voorbij.

21. Ook het feit dat diploma’s die buiten Europa zijn verworven niet worden aanvaard bij een persoon die belast werd met het dagelijks bestuur van een vergunninghouder aanzag men als een probleem. Dus wie in Mongolië of Irak toerisme heeft gestudeerd, zou in Vlaanderen toegang tot het beroep moeten krijgen!

22. De stellers van het rapport vonden het eveneens een probleem dat een bediende die in een reisbureau werkte maar geen erkend diploma bezat, niet kon opklimmen tot een kaderfunctie, met name tot het dagelijks bestuur van een verkooppunt. Het feit dat het in Vlaanderen niet zo moeilijk is om een erkend diploma te verwerven, wordt nog maar eens niet vermeld.

23. In de schriftelijke bevraging weerhouden wij enkele merkwaardige passages:

Thomas Cook: Het verplicht maken van de verkoop van reizen via vergunde kantoren  heeft ertoe geleid dat de normale marktwerking niet altijd mogelijk is geweest en dat een consolidatie van de reisbureaumarkt (nog) niet heeft plaatsgevonden in Vlaanderen/België. Met andere woorden: Thomas Cook vond het jammer dat – op het niveau van de reisorganisatie – het inHet reisbemiddeling (nog) niet tot een duopolie was gekomen, d.w.z. Het onafhankelijke reisbureau is verdwenen.

ABTO haalde er nog maar eens de uitvoeringsplicht voor operators bij. Dit behoorde niet tot het reisbureaudecreet, maar tot de Reiscontractenwet. Overigens toonde ABTO noch één van haar leden ooit aan hoeveel de schade ter zake bedroeg. Detouroperators beschikken – in tegenstelling tot vele andere sectoren– immers over borgen en kunnen zicht geven op het risico en het verzekeren.

24. Volkomen ten onrechte stelde men dat de bescherming van de consument niet uit het reisbureaudecreet, maar uit de Reiscontractenwet voortsproot. In tegenstelling tot de algemene tendens in de eerste 40 blz. Uit het rapport blijkt de conclusie op deze bladzijde. Positief voor het reisbureaudecreet, alhoewel de link ernaar niet expliciet wordt gelegd:

25. De enigemin of meer positieve en correcte conclusie van het rapport luidde: Het aantal vergunde reisbureaus en toeristische verhuurkantoren bleef de afgelopen jaren quasi stabiel.

Gelet op de impact van onder andere de wereldwijde financiële en economische crisis en de veranderingen die dit met zich bracht in het reisgedrag van de Vlaming, mag dit als een goed resultaat worden beschouwd. Indirect kan dit als een indicatie worden beschouwd voor de flexibiliteit en hoogstaande dienstverlening van de reissector in Vlaanderen, die ondanks de toenemende concurrentie binnen en buiten het land ook goed heeft weten stand te houden.

26. In een andere conclusie wakkerde het rapport de stelling aan dat de VVR haar handhavingsbeleid vooral op de socio-culturele verenigingen richtte. De cijfers die de VVR voorlegde spreken dit tegen. Ook de bewering dat socio-culturele verenigingen grote(re) problemen zouden ondervinden dan commerciële ondernemingen om een vergunning te bekomen, was manifest onjuist.

27. Het rapport had geen andere keuze dan te bevestigen dat, ondanks de crisis, het decreet geen hinderpaal vormde voor het ondernemersklimaat in de reisbureausector.

28. Ondanks het feit dat men erkende dat binnen de vergunningsplicht een enkele hinderpaal bestaat voor de exploitatie van nieuwe vormen van reisbemiddeling, luidde de eindconclusie toch: De actuele interpretatie van het toepassingsgebied van de wetgeving ontneemt potentiële kiemkansen aan nieuwe ontwikkelingen die de sector en de economie in Vlaanderen ten goede kunnen komen.

29. Enkele vonnissen en arresten, in feite slechts drie (Okra, Barvee, Travelbox) ,en de heisa die enkele parlementairen voerden, greep men aan om het reisbureaudecreet in vraag te stellen. Over de positieve effecten van de voorbije jaren repte men geen woord.
30. Men erkende de hoge beschermingsgraad van de Vlaamse consument, maar men verzuimde (bewust) de link te leggen tussen het reisbureaudecreet en de reiscontractenwet.
31. Men stelde ten onrechte dat de rechtspraak verhinderde dat nieuwe distributie- en bemiddelingstechnieken hun toepassing vonden. In feite wilde men alleen diegenen die niet in staat zijn een vergunning te bekomen bevoordelen.
32. In feite pleitte men voor de afschaffing van het reisbureaudecreet onder het voorwendsel dat dit in andere Europese landen ook werkte.

De conclusies van de VVR

Dit rapport oogde neutraal en professioneel maar in de drang om te bewijzen, maakte men talrijke fouten. Het rapport propageerde de reorganisatie van de (reis)distributie in Vlaanderen en vormde daardoor een bedreiging voor de consument en de KMO-sector, voorafgegaan door de multinationale reisindustrie, die de argumenten aanreikte om haar monopolies nog verder te versterken.

Het rapport negeerde de volledige KMO-reisbemiddeling en weigerde in te zien dat de consument er alle belang bij heeft om beroep te kunnen blijven doen op een sterke en onafhankelijke tussenpersoon.

Het rapport was dus vooringenomen en verdiende enkel de kwalificatie ONVOLDOENDE.

Standpunten van de politieke partijen.

Om de standpunten van de politieke partijen te achterhalen, baseren wij ons op de uitspraken van politici tijdens de plenaire zittingen van het Vlaams Parlement.

Brouwers: Op 17 februari heeft een rechtbank uitspraak gedaan in een zaak die door de VVR aanhangig is gemaakt. Deze keer (…) werd een affiliatewebsite aangevallen. De rechter heeft de affiliate website in het ongelijk gesteld. Zo’n website doet eigenlijk niet meer dan reclame maken voor touroperators (…) maar ze zouden toch onder het reisbureaudecreet vallen en een vergunning nodig hebben. Dat is een probleem.

Nog maar enkele weken geleden hebben we enkele wijzigingen aan het decreet goedgekeurd om de reisbureaucheques te vrijwaren. Daar was ook een probleem mee. Toen heeft Open VLD een amendement ingediend om het probleem op te lossen. Dat was vooruitziend en inhoudelijk terecht, maar juridisch konden we op dat moment dat amendement niet aannemen. Een legistiek advies wees ons erop dat we moeten opletten om tijdens hangende juridische procedures  decreetgeving te wijzigen

(…) Eind maart volgt er opnieuw een uitspraak in een geschil tussen de VVR en de grootste seniorenbeweging van Vlaanderen, OKRA. (…) Het blijft maar doorgaan. In 2011 hebben ze elf rechtszaken aangespannen. Ik heb gehoord van een andere affiliate website die half januari is gedagvaard. (…) Minister, wilt u zo snel mogelijk terug aan tafel gaan zitten met de VVR, zodat ze in een gentlemen’s agreement zouden aanvaarden ten minste vanaf nu te stoppen met het sturen van dagvaardingen naar vennootschappen en vzw’s en de vorderingen die ze nu al hebben ingesteld te staken? (…)

Robeyns:) Vijf jaar geleden werd het reisbureaudecreet hier unaniem goedgekeurd. Dat moest zorgen voor een betere kwaliteitsbewaking van het aanbod en de dienstverlening van reisbureaus en voor een betere bescherming van consumenten. Dat decreet was nodig en het heeft zeker positieve effecten gehad. (…) We zijn nu vijf jaar verder en (…) er hebben zich heel wat nieuwe ontwikkelingen voorgedaan die niet in dat decreet worden opgesomd. Zo is het belang van het internet toegenomen.

Het is een wereldwijde realiteit dat steeds meer mensen hun reizen zoeken en boeken via internet. (…). Zo komt het dat affiliate websites (…) vandaag bestaan in allerhande sectoren. Die websites informeren consumenten en verwijzen hen door naar reisorganisaties die over een reislicentie beschikken. Het vonnis waar mevrouw Brouwers naar verwijst, oordeelt nu dat die vorm van online marketing gelijk staat aan reisbemiddeling, waarvoor een reislicentie noodzakelijk is. Dat vonnis brengt het voortbestaan van heel wat (…) Vlaamse affiliate websites in gevaar, en dat is niet in overeenstemming met de geest van het decreet (…)

Ik ondersteun de oproep dat het dagvaarden van verenigingen en ondernemingen moet stoppen. Het strookt niet met de geest van het decreet en helpt ons niet vooruit. Minister, gaat u op korte termijn een evaluatie doen? Gaat u een oproep doen aan die belangenvereniging om te stoppen zodat we op een serene manier objectief kunnen evalueren? Komt er een oplossing en rechtszekerheid voor die affiliate websites?

Bourgeois: Ik wil beginnen met te bevestigen wat (…) in het consumentenprogramma Peeters & Pichal is bevestigd, (…) dat het decreet goede effecten heeft. Het decreet beschermt de consument zeer goed. Het beschermt de consument tegen faillissementen en malafide verkopers. Het zorgt ervoor dat cowboys en oplichters niet op die markt kunnen opereren (…). In tegenstelling tot wat een collega (…) heeft gezegd, is het de vervanging van een federale wet van 1965 (…). Ik heb toen gezegd dat we dat gepaste tijdstip moesten afstemmen. Dat heb ik ook aangekondigd in mijn beleidsnota (…). Ik heb al geantwoord (…) de afspraak met de administratie was dat we tegen het paasreces een ontwerp van het evaluatierapport zouden krijgen. (…). Momenteel loopt er een brede bevraging van de reisbureauverenigingen (…) met de grote touroperators, de sociaal-culturele sector en het onderwijs (…). U vraagt mij om de VVR op te roepen en een procedure te starten. Wegens de scheiding der machten kan ik niet zeggen dat de wet niet mag worden toegepast. (…) Ik heb de VVR wel gevraagd om terughoudender op te treden (…).

Ik zal niet tussenkomen om lopende procedures stop te zetten. (…). De evaluatie zal meer omvatten dan de procedures, de incidenten en de reacties op uitspraken van de rechterlijke macht. De administratie moet het decreet in zijn geheel evalueren en ook op zijn maatschappelijke meerwaarde (…) beoordelen.

Maar een van de onderdelen betreft de ongewenste effecten. Ik pleit ervoor om nu niet aan steekvlamwetgeving te doen. Wij hebben met z’n allen gezegd dat er een einde moet worden gemaakt aan de Bongotoestanden. Dat is verantwoord (…). De affiliate websites zijn een ander verhaal. Advertentieruimte op het internet of in papieren of audiovisuele versies ziet er anders uit, en ook de rechter is die mening toegedaan.

 (…) Ik spreek mij niet ten gronde uit. Er is geen definitieve uitspraak. De rechter heeft geoordeeld dat op de website van de (…) vennootschap aanbiedingen worden gedaan. Het gaat dus om een handelsvennootschap waarop de wetgeving van toepassing is. Bij de evaluatie (…) moeten wij een scherp onderscheid maken tussen bemiddeling in fysieke of virtuele vorm – wat volgens het decreet niet mag – en het aanbieden van advertentieruimte. (….)

Brouwers: Ook ik vind niet dat wij aan steekvlamwetgeving moeten doen. (…) Ik wil rustig bekijken of het niet nodig is dat het woord ‘bemiddelen’, zoals in het decreet staat, niet veel nauwer moet worden geïnterpreteerd. (…). In januari heeft bijv. Een websiteverantwoordelijke die prijzen van touroperators vergelijkt heeft een dagvaarding ontvangen. De  mensen kunnen dan doorklikken naar de goedkoopste touroperator en daar boeken. Mag dat of mag dat niet? (…).Ik vind dat wij zeer voorzichtig moeten zijn met te brede interpretaties van het woord ‘bemiddelen’, zoals de rechters dat vandaag doen. Wij als wetgevende macht moeten strikter en duidelijker zijn, en dat zo snel mogelijk doen.

Robeyns: (…) Bemiddeling wordt heel ruim geïnterpreteerd. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat die interpretatie (…) wordt (…) misbruikt om bepaalde ontwikkelingen tegen te gaan. (…). Een snelle evaluatie is noodzakelijk. Wij hebben een oplossing gevonden voor een (…) vakantiebon van Thomas Cook. Ook dit is een instrument dat veel mensen gebruiken, maar nu dreigt te verdwijnen op basis van een wet die nochtans is gemaakt om consumenten te beschermen. (…)

Dehandschutter). We wachten op een aanpassing van het decreet die absoluut nodig is voor een globale evaluatie. Zo kunnen we vermijden dat we (…) bij bepaalde incidenten het decreet moeten bijsturen (…)

 De bedoeling die we in 2007 als decreetgever hadden, wordt niet gevolgd door de rechtbanken. (…) Het is goed dat we dat nu globaal doen en niet geval per geval bekijken.

Bouckaert (…) De huidige regeling is een ex-ante-regeling, waarbij men de markt vooraf wil zuiveren. Dat zal altijd tot zulke perverse effecten leiden, zoals we hebben gezien bij de Bongo’s en bij affiliate-websites. Er is een algemene regeling en de uitzonderingen zullen (…) worden opgeteld. Binnenkort zullen we een uitzondering moeten maken voor OKRA en die zal wel worden goedgekeurd dankzij de brute macht van het Algemeen Christelijk Vakverbond (…). Het is niet aangetoond dat een minder verregaande regeling, zonder eventueel vergunningstelsel, niet hetzelfde effect zou hebben (…)

Bart Caron (°1955, Groen!, zie nota 27): (…) Ik wil (…) mijn bekommernis uiten ten bate van het sociaal-cultureel verenigingsleven (…). Zij doen met de beste bedoelingen, met de sociale cohesie voorop, met educatieve of recreatieve bedoelingen, dingen die absoluut geen concurrentie vormen voor de reissector. Ik vind het doodjammer dat die sector –  waar we met z’n allen wel een hart voor hebben – een totaal verkeerd vijandbeeld creëert. De sector is niet gediend van dit soort decreet en van dit soort VVR. Het is jammer dat ze zichzelf zo in de voet schieten.

Stefaan Sintobin (°1960, Vlaams Belang, zie nota 23): (…) Ik ben ook van mening dat we snel een evaluatie moeten maken van het reisbureaudecreet. Persoonlijk vind ik de houding die de parlementsleden aannemen ten opzichte van een belangenvereniging niet juist. Een belangenvereniging is een vereniging die opkomt voor de belangen van haar leden. Ze dient alleen een klacht in als een van haar leden daarom vraagt. In plaats van aan steekvlamwetgeving te doen, moeten wij de wetgeving rustig evalueren. Ik heb in februari, toen de wijziging van het decreet werd goedgekeurd, gezegd dat het pas het begin was. (…). Vandaag is het OKRA en morgen is het (iemand anders dan ik). Ik vind het jammer dat de voorzitter van de (advies)commissie hier niet is. Ik heb de vorige keer al voorgesteld om, in plaats van elkaar (…) aan te vallen – de VVR via persberichten op haar website en jullie hier in het Vlaams Parlement – de VVR eens uit te nodigen in de commissie Toerisme om een deftig gesprek te voeren.

Van Rouver Minister, uw reisbureaudecreet wordt misbruikt. De bedoeling van dat decreet was om (…) de consument te beschermen. (…).

U hebt de cowboys er willen uithalen. (…) Er is echter een nieuwe cowboy (…). De VVR schiet op alles wat beweegt (…). U spreekt van steekvlamwetgeving. Minister, het huis staat in brand. (…) Ik zal dit parlement dan ook vragen om bij hoogdringendheid het voorstel van decreet (…) goed te keuren om het probleem van de affiliate websites op te lossen. U maakt de hele sector kapot! Tegen de collega’s die twijfelen (…), wil ik het volgende zeggen. Ik heb het vonnis van 17 februari bij me, en daarin staat (…) dat de website met de dwangsom van € 2.500 per dag gisteren al uit de ether had moeten zijn.

Bourgeois: (…) Het was de heer van Rouveroy die bevestigde aan ‘Peeters & Pichal’ dat dit een decreet is dat ertoe leidt dat de consument goed beschermd wordt en dat de cowboys en oplichters uit de markt worden gehaald (…). Als u zegt dat er een dwangsom loopt (…), dan weet u dat het vonnis is betekend. Volgens mijn informatie is het vonnis niet betekend en loopt de dwangsom dus niet.

Los daarvan gaat het hier niet om een advertentiewebsite. U dwingt me nu om het te hebben over een zaak die voor de rechtbank hangt en waarbij men waarschijnlijk in beroep zal gaan. Dit gaat over (…) een bemiddelaar die contracten sluit en een commissie krijgt van een reisbureau. Dat is bemiddeling. Als u zegt dat u de bemiddeling wettelijk wilt uitsluiten, dan is uw voorstel (…) een slecht voorstel.

U mikt alleen op het virtuele, op wie het doet via een website en dan zet u een deur open. U moet goed weten wat u wilt, want dan kunnen er morgen overal bemiddelingsbureaus opengaan die niet onderworpen zijn aan het decreet, die geen waarborgen bieden (…). Uw voorstel van decreet is heel onvolkomen;

Ik vraag u om (…) de evaluatie af te wachten (…) ze komt er heel snel. Bovendien wijzigt u met uw voorstel van decreet fundamenteel het decreet dat bepaalt dat bemiddeling – dat is het tegen betaling bemiddelen bij het sluiten van een contract – niet langer onderworpen is aan de garantiebepaling. Dat is een heel andere visie dan de decreetgever voor ogen had. Leidt de evaluatie daartoe, dan is dat zo, maar dan zet u de deur open voor het onderuithalen van de essentie van het decreet, want dan moet niemand nog een vergunning halen: dan opent men een fysiek kantoor en is men bemiddelaar in plaats van een vergund reisbureau.

Iets totaal anders (…) is dat advertenties toegelaten zijn, natuurlijk ook op het internet, op de radio, op televisie en in print.

Het is totaal iets anders. Iemand die wil adverteren voor reizen, voor touroperators, kan dat doen. Of het nu op het net staat of niet, dat doet er niet toe. In dezen gaat het niet om een advertentiebureau dat wordt betaald om advertenties te plaatsen, maar om een makelaar die pakketten en reizen aanbiedt en die daarvoor zijn commissie, zijn loon, krijgt van de touroperator. (…).

 Ik begrijp dat er veel commotie is vanuit verschillende kanten. Ik wil (…) bevestigen (…) dat dit decreet uitsluit wie met niet-commerciële doeleinden werkt. De vonnissen bevestigen dit ook. Het is niet bedoeld om die sectoren vergunningsplichtig te maken.

 (…) Ik heb al gezegd dat alle stakeholders worden betrokken bij de evaluaties. Ze dienen hun opmerkingen in, niet alleen de verenigingen van reisbureaus, (…) ook de touroperators, ook de onderwijskoepels, ook de mensen uit de sociaal-culturele sector zullen hun opmerkingen kunnen formuleren en dan kunnen we evalueren. (…) Ik heb aan mijn administratie gevraagd om niet alleen een ontwerprapport te maken (…) ,maar ook een definitief rapport met aanbevelingen waar we (…) over kunnen praten (…).

Wat mij betreft zijn het geen aanpassingen die de essentie van het decreet ondermijnen. (…)  Ik heb (…) op de radio begrepen dat de heer Van Rouveroij de mening deelt dat de doelstelling van het decreet, de bescherming van de consument door het weren van malafide ondernemers, een goede zaak is. Laten we de essentie overeind houden en bekijken waar aanpassingen nodig zijn.

Zijn de uitsluitingen in de non-profitsector en voor degenen met niet-commerciële doeleinden niet duidelijk genoeg geformuleerd? Dat kan, hoewel er (…) vonnissen zijn waarbij de socioculturele verenigingen zijn vrijgesteld. (…) En de rechtbank heeft gezegd dat ze op basis van het decreet niet vergunningplichtig zijn.Voor Bongo en vele andere zaken was dit hoogdringend. Daar was trouwens een (…) einduitspraak. Daar heeft de decretgever terecht opgetreden. (…)

Als je de affiliate websites met dit voorstel van decreet eruit haalt, dan zeg je dat het bemiddelen, als het op internet gebeurt, wel kan. Dat is een fundamentele wijziging van het decreet. Ik vind dat dit nu niet kan. Laat ons de totaliteit evalueren; daar is geen hoogdringendheid mee gemoeid.

 Brouwers (…) Ik vind dat we (…) in de commissie zeer duidelijk van gedachten moeten kunnen wisselen over de definitie van ‘affiliate website’. Dit gaat over ondernemers die natuurlijk ook een graantje willen meepikken, maar de reis wordt daar niet geboekt. De reiziger hoeft zich niet te beschermen op die website.

Maar goed, laten we dat voor de commissie houden. Voor de rest wil ik nog vragen dat u alsnog samenkomt met de VVR en dat u ten minste een inventaris krijgt van alle procedures die ze aanhangig hebben gemaakt bij rechtbanken, zodat u daar een deftig zicht op hebt. U zegt zeven, maar ik heb een brief gekregen waarin elf staat. Hoeveel procedures zijn er zo, tegen wie en met welke opmerkingen? Misschien heeft de VVR hier en daar wel eens gelijk (…), maar ik zou toch willen dat we bij de evaluatie (…) ook de inventaris krijgen van alle geschillen en niet alleen van de bestaande uitspraken.

U zegt dat de heer Bouckaert hier de enige is die heeft gepleit voor de afschaffing van het decreet. Welnu, bij mijn eerste vraagstelling daarover (…), had ik dat eigenlijk ook gesuggereerd. Als een decreet alleen dient om de reisbureaus te beschermen en veel minder om de reizigers te beschermen, waar het eigenlijk voor dient, dan kan men zich afvragen waarom dat decreet hier ooit is goedgekeurd!

Robeyns: (…) Ik ben niet tegen kwaliteitsbewaking en ook niet tegen consumentenbescherming, maar ik denk dat we absoluut niet kunnen tolereren dat een organisatie een decreet misbruikt en een hele sector probeert te vernietigen. Het is een belangenvereniging (…) en een belangenvereniging mag de belangen van haar leden verdedigen, maar we kunnen toch niet tolereren dat ze een decreet misbruikt om een hele sector die fatsoenlijk werk levert te vernietigen. Ik kan dat absoluut niet tolereren.

 Er is alleszins een evaluatie nodig op korte termijn. (…)  Ik wil absoluut niet dat we hier iedere week opnieuw vragen moeten stellen naar aanleiding van rechtszaken. De realiteit is wel dat een belangenvereniging een decreet misbruikt en telkens opnieuw een vereniging ten onrechte dagvaardt. Dat is de reageerminister;daar kunnen we niet omheen.€